Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1092 K.2023/1948

Taraflar arasında rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

"EGO Genel Müdürlüğüne Bağlı Birimlerde Araç Bakımı, Onarımı, Sevk ve İdaresi İle Destek Hizmetlerinin 24 ay süre ile 3392 Personel ile Yürütülmesi" hizmet alımı işinin 22/09/2014 tarihi itibari ile davacı şirkete ihale edilmeden evvel davalı şirket tarafından yürütüldüğünü, davacı şirket bünyesinde çalışan ve evveliyatında da davalı şirket personeli olan bir kısım personelin hizmet akitlerinin kıdem tazminatı hak edecek şekilde sona ermesi ve asıl işveren sıfatıyla dava dışı EGO Genel Müdürlüğü tarafından ödenen kıdem tazminatları nedeniyle davacı şirket hak edişinden 188.095,78 TL kesinti yapıldığını,

davacı şirketin ödenen tazminat miktarının 5.423,85 TLlik kısmından sorumlu olup, bakiye kısımdan davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 182.668,93 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan rücuân tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; işçilerin kıdem tazminatlarından asıl işveren EGO Genel Müdürlüğünün sorumlu olduğunu, davanın öncelikle husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı şirketin işçilerin işyeri değişikliği yaptığını bilerek ihaleyi aldığını, talebinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, tacir olan davacının basiretli bir iş adamı gibi davranması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile son alt işverenin iç ilişkide kendi üzerine düşenden fazlasını ödediğinde kendi dönemleriyle sorumlulukları açısından önceki alt işverenlere rücu edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun işçilere ödenen net tutarlar belirlenmeden hesaplama yapıldığını, işçilere ait son ücret bordrolarının sunulduğunu, mahkemenin işçilerin son ücretlerini dikkate almadan hüküm kurduğunu, işçilerin brüt ücretleri esas alındığını, davacının hak edişlerinden yapılan kesintilerin miktarlarının tarihlerinin EGO Genel Müdürlüğünden sorulmadığını, işçilerin SGK kayıtlarının, BELKA ve BUĞSAŞ'ta çalıştıkları dönemlerin ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken bu gerekliliğe uyulmadığını, kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün dava dışı EGO Genel Müdürlüğüne ait olup,

davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, davacı şirketin işçilerin kıdem tazminatından sorumlu olduğunu ve işçiyi istihdam ederken işyeri değişikliği yaptığını bilmesine rağmen işçiyi istihdam ettiğini, işçilerin kıdem tazminatlarını davalı şirketten talep edilmesinin Medeni Kanununun 2. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumlu olduğu, raporun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, mahkemece kurulan hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğünün dava dışı EGO Genel Müdürlüğüne ait olup davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, EGO Genel Müdürlüğü tarafından değişik taşeron firmalarda çalışan dava dışı işçilere yapılan kıdem tazminatı ödemelerinin davacı şirketin hak edişinden kesilmesi nedeniyle davalı önceki yüklenicinin dava konusu alacaktan sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 167 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları, kararda belirtilen gerekçeler ile temyize gelenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,