Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1429 K.2023/2061

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkili ile davalı idare arasında araç kiralama hizmet alımı sözleşmesi imzalandığını, sözleşme süresince sürücülü olan araçlar için sürücülerin ücretlerindeki ve yakıt giderlerindeki artış, araçların teknik ve mekanik yıpranmaları sonucu oluşan amortismanlar nedeniyle davalının fiyat farkı vereceğinin sözleşmenin 14.maddesinde belirtildiğini, davalı idareye ihtarla gönderilen 26.800,00 TL bedelli fiyat farkı faturasının kabul edilmediği gibi davalı idarenin sehven 23.624,93 TL fazladan ödendiği iddiasıyla hesaplanan 3.778,00 TL fiyat farkının düşülmesiyle müvekkilinden 19.846,91 TL talep ettiğini,

aylık hakedişlerde davalının bir itirazı olmayıp sözleşme bitiminde eksik hizmet alındığı gerekçesiyle alacak talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalı idarenin teminat mektubunu paraya çevirme tehdidi altında 21.03.2014 tarihinde fazladan ödemek zorunda kaldığı 19.846,91 TL’nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, sözleşmenin 29. maddesi gereğince iş eksiliş tutarının davacı yükleniciden talep edilebileceğini, 63.347 km karşılığı hizmetin davacı yükleniciden eksik alındığının belgelerle sabit olduğunu, araçların yapacakları öngörülen mesafeye isabet eden yakıt bedelleride sözleşme bedeli içeresinde yer aldığından bu km'ye isabet eden 5.037 litre yakıt bedelinin 23.624,93 TL olduğunu, bu iş eksiliş tutarından 3.778,02 TL fiyat farkının düşürülmesi sonucunda geriye kalan 19.846,91 TL fazla ödemenin davacıdan tahsilinde hukuka ve sözleşmeye aykırılık olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26/01/2016 tarihli ve 2014/231 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararıyla; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmenin 14.maddesinde yüklenicinin yeni mali yükümlülüklerin ihdası gibi nedenlerle fiyat farkı verilmesi talebinde bulunamayacağının kararlaştırıldığı, alınacak hizmette yapılması öngörülen mesafelere sözleşmede yer verildiği, km sayaçlarının da ayrıca belirtildiği, buna göre 63.347 km'lik eksik mesafe kullanımı hesaplandığı, bu eksik mesafe kullanım bedeli toplamının 23.624,93 TL’ye karşılık geldiği,

bundan %5 miktar 3.778,02 TL düşüldüğünde davacı tarafından davalıya 19.846,91 TL tutarın fazla ödendiğinin ortaya çıktığı, idarenin bu bedeli davacıya iade etmek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2021/1151 Esas, 2021/1750 Karar sayılı ve 19/04/2021 tarihli kararı ile bilirkişi incelemesi ile de davalı idarenin sözleşme kapsamında öngörülen kilometre mesafeleri ile gerçekleşen kilometre mesafeleri arasındaki 63.347 km eksik mesafe nedeniyle davacıya fazladan 23.624,93 TL fazla ödeme yaptığı, davacı yüklenicinin ise davalı idareden alacak bakiyesinin kalmadığı ve tazminat talebinde bulunamayacağı, Bu durumda mahkemece denetime elverişli iş bu bilirkişi raporu hükme esas alındığı halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle hükme esas alınan bilirkişi raporu da yanlış değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usul ve yasaya uygun bozma ilamına uyularak, bozma ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Bozma ilamında denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna atıf yapıldığını, iş eksiliş hükümlerinin somut olaya uygulanamayacağını, teklif mektuplarında araçların kiralama bedellerinin günlük olarak belirlendiğini ve teklif sonrası iş eksilişinin yapılamayacağını, 640 gün kullanılan araçlarla eksik km yapılmasının davalı idare lehine bir alacak doğurmayacağını, taraflar arasında eser değil hizmet sözleşmesi olduğunu ve verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436, 437. maddeleri

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,