Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/346 K.2023/1321

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğine dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olup, davalıya ödemesi gereken tüm aidatları ödediğini, davalının ortaklarının 20, 40 ve 60 hayvan kapasiteli ahır yapma onayıyla kurulduğunu, ancak 20 hayvan kapasiteli ahırlar ile birkaç adet 40 hayvan kapasiteli ahırlar yaptığını, geriye kalanlarını tamamlamadığını, söz konusu tamamlanmaya ahırların üyeler tarafından yapılması yönünden karar alındığını, bu durumun eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, ferdileşmeye kadar yapılıp tamamlanan ahırların tüm gelirlerinin davalı kooperatife ait olması gerekirken sahiplerine söz konusu ahırların bedelsiz kullandırıldığını,

2012 yılı genel kurul toplantısında 20 hayvan kapasiteli ahırların maliyetinin 75.000,00 TL olmasının kararlaştırılmasına karşın 50.000,00 TL bedel uygulanmasının üyelerin zararına olduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ahır yapmak için başvuruda bulunmadığını, yapılan işlemlerin Kooperatifler Kanununa uygun olduğunu, alınan genel kurul kararlarına göre işlem yapıldığını, davacının alınan kararlara muhalefet şerhi koymadığını, genel kurul kararlarının da iptalini istemediğini, kooperatif yöneticilerinin herhangi bir haksız fiilleri de bulunmadığını, kooperatifin hiçbir mülkün üyesine ve üçüncü kişiye kiraya vermediğini, borçlarını tamamen ödeyen ortakların ferdileştirilmesinin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporu doğrultusunda davacının somut zararı bulunduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, inşaat ve hayvancılıktan anlayan bilirkişi marifetiyle yeniden inceleme yapılması gerektiği halde mahkemece bu husustaki itirazları dikkate alınmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça kooperatif genel kurul kararlarına yönelik iptal davası açılmamasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu ve davacının somut zararının varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kooperatif üyeliğine dayalı maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,