Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/3740 K.2023/4128

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, davacı vekilinin istinaf dilekçesinin HMK'nın 346/1 ve 352. maddeleri gereğince süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı arasında 08.01.2016 tarihinde düzenlenen sözleşme ile bina yapım işinin kararlaştırıldığını, iş geçici kabule hazır olduğu halde geçici kabul yapılmadığını, ek süre verilmediğini, hakediş ödemelerinin geciktiğini, ödenmeyen ilave iş bedeli ve fiyat farkı bulunduğunu, kesin hesabın çıkarılması gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya eksik ve kusurlu işlerin tamamlanması için süre verildiği halde tamamlanmadığı için yüklenici nam ve hesabına 3. kişiye yaptırıldığını, yükleniciye ceza kesilmesi nedeniyle ceza miktarının hakediş bedelini geçtiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı yüklenicinin inşaatı sözleşmede ön görülen sürede tamamlamadığı, idare tarafından tespit edilen eksik ve kusurlu işleri de ihtara rağmen tamamlamadığı, taraflar arasında sözleşme harici ilave imalat yapılmadığı, davalı idareden mevcut yapılan işe karşılık düzenlenen ve ödenen hakedişler haricinde bakiye alacağının bulunmadığı,

inşaatı sözleşmede kararlaştırılan sürede inşa ederek tamamlamaması ve iş yerinde teknik personelin iş programına uygun süreler içinde bulundurmaması nedeniyle hakedişlerden sözleşme gereği kesilen teknik eleman bulundurmama cezalarının yerinde olduğu, bilirkişiler tarafından yapılan kesin hesap sonucu davacı yüklenicinin idareye 552.263,04 TL borçlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmamış, davacı vekili eski hale getirme dilekçesi sunmuş, mahkemenin gerekçeli kararının 20/01/2022 tarihinde tebliği edildiğini, 2 haftalık istinaf süresinin 08/02/2022 tarihinde dolduğunu, istinaf süresi sona ermeden 05/02/2022 tarihinde covid hastalığına yakalandığını, buna ilişkin testinin pozitif çıktığını, kronik rahatsızlıkları olması sebebiyle uzun süre tedavi olmak zorunda kaldığını, 01/03/2022 tarihinde işine geri dönebildiğini, bu nedenle istinaf süresi içinde istinaf başvurusunda bulunma imkanının olmadığını,

engelin ortadan kalkmasından itibaren süresi içinde HMK'nın 95/1 maddesi gereğince eski hale getirme talep ettiğini belirterek, eski hale getirme talebinin kabulünü ve istinaf başvuru dilekçesi incelenerek gereğinin yapılmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilince covid testinin pozitif çıktığına dair 05/02/2022 tarihli sonuç raporu ile engelin ortadan kalktığını bildirdiği 01/03/2022 tarihi arasında yatarak tedavi gördüğüne dair her hangi bir delil bulunmadığı,

elde olmayan nedenlerle kanunda belirlenen süre içinde istinaf işlemini yapılamadığı kanıtlanamadığından davacı vekilinin eski hale getirme talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, HMK'nın 345/1. maddesi gereğince istinaf kanun yoluna başvuru süresi iki hafta olup bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlayacağı, istinaf edilen mahkeme kararı davacı vekiline usulüne uygun şekilde 25/01/2022 tarihinde tebliğ edilmesine karşın,

davacı vekilince iki haftalık yasal başvuru süresinden sonra 02/03/2022 tarihinde istinaf kanun yoluna başvuruda bulunulduğu ve eski hale getirme talebi reddedildiğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun süresinde yapılmamış olması gerekçesiyle, davacı vekilinin eski hale getirme talebinin reddine, istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eski hale getirme talebinin yeterince incelenmediğini, evde ağır hasta bir şekilde yatmakta iken istinaf başvurusu yapmasının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu, süre uzatımı verilmediğini, hakedişlerin zamanında yapılmadığını ve ödenmediğini, ilave iş nedeniyle ödeme yapılmadığını ve fiyat farkı verilmediğini belirterek, temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde belirtilen gerekçelerle temyiz edilmiş ise de, istinaf mahkemesince yapılan ve yukarıda belirtilen değerlendirmeler usul ve yasaya uygun olup, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,