Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/506 K.2023/1719

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen 2020/488 Esas sayılı davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl ve birleşen 2020/488 Esas sayılı dosyada davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 09.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temlik alan ... vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşaatın bitirilip arsa maliki müvekkillerine teslim edilmediğini, bağımsız bölümlerde eksik ve ayıplı işler olduğunu, müvekkili ... ’in kendisine düşen bazı bağımsız bölümleri üçüncü kişilere sattığını, eksik ve ayıplı işler nedeniyle adı geçen müvekkilinin üçüncü kişilere tazminat ödediğini, müvekkillerinin kira mahrumiyetleri olduğunu ileri sürerek şimdilik 1.000,00’er TL olmak üzere kira bedeli, şimdilik 1.000,00’er TL olmak üzere eksik ve ayıplı işler bedeli,

ticaret merkezine ilişkin gecikme için 1.000.00’er TL ile müvekkili ... ’in ödediği tazminatlar için şimdilik 1.000,00 TL talep etmiş, ıslah yoluyla kira alacağını 47.039,00 TL’ye, eksik ve ayıplı işler bedelini 92.242,80 TL’ye artırmıştır.

2.Birleşen 2016/193 Esas sayılı dosyada davacılar vekili dava dilekçesi ile sözleşmenin geriye etkili feshi, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescili mümkün değilse tadilat projesi hazırlanarak ticaret merkezinin gerçekleştirilmesi ile uğranılan zararın tahsilini istemiştir.

3.Birleşen 2020/488 Esas sayılı dosyada davacılar vekili dava dilekçesinde; asıl davada alınan bilirkişi raporunda aylık kira alacağının 400,00 TL baz alınarak 6 yılı aşan sürenin bu bedel üzerinden hesaplanmasının hak kaybına neden olacağını, 08.09.2020 tarihli talep artırım dilekçesi ile bu hususta hata ve unutkanlık neticesinin değinilmemiş olduğunu ileri sürerek, asıl davada kira alacaklarının yıllık kira artışlarında TUİK-ÜFE 12 Aylık ortalama esas alınmak suretiyle hesaplatılması için ek rapor alınmasına ve belirlenebilir olduğuna artırılmak üzere 1.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacak taleplerinin 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, eksik ve ayıplı işler bulunmadığını, davacılardan ...’in kendisine düşen bağımsız bölümleri uzun süre önce kiraya verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.04.2017 tarihli ve 2013/409 Esas, 2017/177 Karar sayılı kararıyla; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen 2016/193 Esas sayılı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/2763 Esas, 2019/3 Karar sayılı kararıyla; asıl ve birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, asıl ve birleşen davada davalı vekili istinaf başvurusu yönünden; ıslahla artırılan alacak tutarına ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, hükmedilen alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin doğu olmadığı gerekçesiyle davalı vekili istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılıp yeniden hüküm kurularak asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin (kapatılan 15.Hukuk Dairesi) 09.12.2019 tarihli , 2019/1063 Esas, 2019/5070 Karar sayılı ilamı ile; taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, davacı ... alacağını diğer davacı ...’ye temlik ettiğinden, ... ’in alacağının ... ’in alacağına katılarak tahsil hükmü kurulması gerekirken her bir davacı için talep edebileceği miktar belirtilmeden toplam miktar üzerinden tahsil hükmü kurulmasının doğru olmadığı, ... vekilinin teslim tarihine ilişkin kabulünün diğer davacıları bağlamadığı gibi davacılara dava açılmadan önce bağımsız bölümlerin tesliminin de ispatlanamadığı, adı geçen davacıların teslimi gereken tarihten dava tarihine kadar gecikme tazminatı isteyebilecekleri gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Asıl dava yönünden davacılar ... ve ...’e dava tarihi itibariyle verilmesi gereken bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini, davalı vekili zamanaşımı def’inde bulunduğundan davacıların geriye dönük 5 yıllık süre için kira tazminatı isteyebilecekleri, temlik eden davacı ...’in 17.01.2008 tarihinde yani kira tazminatı talep edeceği dönemden önce teslim aldığından talepte bulunamayacağı, davacı ...’ün bir adet bağımsız bölüm için beş yıllık dönemde 24.000,00 TL, diğer davacının üç bağımsız bölüm için 72.000,00 TL kira tazminatı isteyebileceği,

dava tarihi itibariyle adlarına kayıtlı bulunan sekiz bağımsız bölüm için eksik ve ayıplı iş bedelinin 92.242.80 TL olduğu, İmar Kanunu gereğince ek olarak ticaret merkezi yapılamayacağı, davacı ...’in üçüncü kişilere tazminat ödediğine dair belge sunamadığı, taleple bağlı kalındığı gerekçesiyle davacı ... yönünden 5.880,00 TL, davacı ... yönünden 17.640,00 TL kira tazminatının, 92.240,80 TL eksik ve ayıplı iş bedelinin tahsiline,

2.Birleşen 2016/193 Esas sayılı dosyanın bozma ilamı içeriği gereğince usulen kesinleşmiş olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 3. Birleşen 2020/488 Esas sayılı dosyada, davacının 21.03.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile bağımsız bölümler için aylık 400,00 Tl üzerinden yapılan kira tazminatı için ıslaha talebinde bulunduğu, bozma ilamında bu yönde bozma yapılmadığı, kira tazminatının aylık 400,00 TL olarak kesinleştiği, benzer dava dosyalarında da bedelin aylık 400,00 TL olarak alındığı gerekçesiyle birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz dilekçesinde; bozma ilamının temlik hususunda ve davacı ...’in taşınmazların teslimi konusunda kabul beyanının diğer davacıları bağlamayacağına ilişkin olmasına rağmen uyma kararına aykırı davranıldığını, kira alacaklarının TUİK/TÜFE ortalaması uygulanmak suretiyle hesaplanması gerektiğini, emsal alınan diğer davalarda davacıların gecikme faizinden feragat ettiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, asıl dava da gecikme tazminatı,eksik ve kusurlu iş bedeli, sözleşmede kararlaştırılan ticaret merkezinin gerçekleştirilmemesi nedeniyle uğranılan kira mahrumiyeti ile geç teslim nedeniyle davacı ...’e üçüncü kişilerce açılan davalardan dolayı tazminat, birleşen 2020/488 Esas sayılı dosyada kira tazminatı hesabında aylık baz alınacak miktarın tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk TBK 147/6 ve 149’uncu maddeleri, HMK 373/2. maddesi 3. Değerlendirme

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden esas hakkında karar verilmiş, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarih ve 2019/1063 E., 2019/5070 K sayılı ilamı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 15.01.2019 tarih ve 2018/1763 E., 2019/3 K. sayılı kararı bozulmuştur.

Bozma sonrası dosya HMK’nın 373/2 maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken sehven ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bu kez İlk Derece mahkemesi 23.11.2021 tarih ve 2020/57 E., 2021/439 K sayılı karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesinin bu kararı yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına; dosyanın Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarih ve 2019/1063 E., 2019/5070 K sayılı bozma ilamı gereğince yargılamaya devam ederek karar vermek üzere Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

Kararın mahiyeti gereği vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

..