Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/694 K.2023/254

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; davalı yüklenici ile murislerinin sahibi olduğu taşınmaz üzerinde inşaat yapılması için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmeye göre kendilerine 2 adet bağımsız bölüm verileceğini, murisinin de 28m2 arsa bedelini davalı yükleniciye vereceğinin kararlaştırıldığını, arsa bedelinin verilmesine rağmen sadece 1 adet bağımsız bölümün verildiğini belirterek verilmeyen bağımsız bölümün tapusunun iptali ile kendilerine miras paylarına göre tescil edilmesini, geç teslimden kaynaklanan kira bedelini, olmazsa bağımsız bölümün bedelinin verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesinde verilmeyen bağımsız bölümün bedelini talep etmiş, kira bedeline ilişkin talebini atiye bırakmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı süresinin dolduğunu, sözleşme gereği ödenmesi gereken 28m2 arsa bedeline karşılık 850 USD ödendiğini, bu paranın arsa bedelinin aşağısında bir bedel olduğunu, davacının kendi sözleşmesel edimini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davanın usul yönünden TBK'nın 146.maddesi gereğnice taşınmaz mal satış vaadi sözleşmelerinden doğan davaların 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu, davaya konu sözleşmenin 03/09/2001 tarihinde düzenlendiğini, üzerinden 16 yılı aşkın süre geçmiş olması nedeniyle davanın zamanaşımı yönünden reddi gerekirken aksine kurulan hükmün bozulması gerektiğini,

Yapılan sözleşme gereğince davacılara bir adet dairenin teslim edilmiş olmasına rağmen davacıların 28 m²'nin bedelini Bayındırlık Birim Fiyatları üzerinden müvekkiline ödemediğini, bölgedeki 28 m² bir arsanın karşılığının 850 dolardan daha fazla olduğunu, davacının 850 dolar ödediğinin müvekkilince kabul edildiğini, ancak bunun 28 m² arsanın Bayındırlık Birim Fiyatının tamamı olmadığı ve bakiyesinin ödenmediğinin, müvekkilinin TBK'na göre ödemezlik defiinde bulunduğunu, kendi edimini yerine getirmeyen davacının müvekkilinden bir hak talep edebilmesi için edim borcunu yerine getirmesi gerektiğini,

bu borç yerine getirilmediği için müvekkilinin kendi edimini yerine getirmekten kaçınabileceğini, mahkemenin müvekkilinin ödemezlik defiinde hakkı bulunduğunu göz ardı ettiğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ve taraflar arasındaki uyuşmazlık Kayseri 3. Noterliğinin 03/09/2001 tarihli 27403 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, mahkemece dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu,

ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve özellikle davacıların murisi ... ile davalı yüklenici arasındaki sözleşmede arsa sahibi ...'e iki adet bağımsız bölümün verileceğinin kararlaştırıldığı, murisin ayrıca 28 m² yönünden ödeme yapmayı üstlendiği ve 28 m² için 850 doların ödendiği, davacıların murisine sadece bir adet dairenin teslim edildiği,

davalı tarafça da davacılar tarafından ikinci dairenin talep edilebileceği, davalı ödemenin tamamının yapılmadığı savunularak ödemezlik defiine dayanılmış olmakla bu beyanın borç ikrarı niteliğinde olduğundan zamanaşımının gerçekleşmediği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2.6098 sayılı Kanun’un 154 üncü ve 470 maddesi ve devamı maddeleri,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, sözleşmede ödemenin Bayındırlık Birim fiyatları ile ödeme yapılacağı kararlaştırılmamış ise de, hangi yıl fiyatları ile belirtilmediğinden bilirkişilerce oranlama yöntemi ile yapılan belirleme doğru olduğundan davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,