KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2023/1306 E., 2024/4944 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/497 E., 2022/62 K.
- Hüküm/karar
- Kısmen Kabul
Karar Metni
525 kelime·3 dk okuma
Kooperatifi vekili
1-İlk Derece Mahkemesince; kat karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan tapu iptal tescil, terditli olarak bağımsız bölümlerin bedelinin tahsili, kira, gecikme tazminatı istemli davada, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
2-Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 03.07.2009 tarih ve 2009/2112 Esas, 2009/4083 Karar sayılı kararıyla mahkemece, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi olarak tarafı olan Fehime Hakyemez tarafından sözleşmenin feshi, tapu iptal tescil istemleriyle Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/295 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, davanın derdest olduğu, uyuşmazlık yönünden öncelikle sözleşmenin feshi istemi hakkında karar verilip, diğer isteklerin bunun sonucuna göre değerlendirilmesi gerektiğinden, her iki dava dosyasının birleştirilerek değerlendirme yapılması gerektiği belirtilerek, bozulmuştur.
3-Mahkemece bozma ilamına uyularak, bozma sonrası 2009/412 Esas sırasına kaydı yapılan davanın Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/295 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilip yargılama 2001/295 Esas sayılı dosya üzerinden yürütülerek, yapılan yargılama sonucunda verilen ikinci kararda; tarafların sulh olmaları nedeniyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.
4-Mahkeme kararına karşı, davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 31.12.2018 tarih, 2018/2823 Esas, 2018/2732 Karar sayılı kararıyla mahkemece, kira talebinin açık bir olarak belirtildiği 28.12.2012 tarihli ek protokol esas almadan, tüm talepler yönünden tarafların sulh olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de davacıların Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/412 Esas sayılı dosyasındaki kira tazminatı alacağı yönünden haklarını saklı tutmuş oldukları gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.
5-Mahkemece, istinaf kaldırma ilamı sonrası 2019/3 Esas sırasına kaydı yapılan dosyadaki yargılama sonucunda verilen üçüncü kararda; mahkemece tebliğ yapılamayan taraflara duruşma günü ve karar ilamı tebliğleri için gerekli gider avansını yatırmak üzere davacılar vekiline iki hafta kesin süre içinde gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.
6- Mahkeme kararına karşı, davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 03.12.2019 tarih, 2019/2341 Esas, 2019/2569 Karar sayılı kararıyla, davacılar vekilinin gider avansını 2 haftalık süre geçtikten sonra 26.04.2019 tarihinde, 30.05.2019 tarihli duruşmadan önce yatırdığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.
7- Mahkemece, istinaf kaldırma ilamı sonrası 2019/497 Esas sırasına kaydı yapılan dosyada birleşen davalardan işbu temyiz incelemesi yapılan dava (Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/412 Esas) dışındaki tüm davaların tefrikine karar verilmiş olup yargılama sonucunda verilen dördüncü kararda; davanın kısmen kabulü ile dairelerin süresi içinde teslim edilmemesi nedeni ile 8.861,35 TL kira gelir kaybının dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle davalı kooperatiften tahsiline karar verilmiştir.
8-Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı nazara alınarak, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/1306, K. 2024/4944, 18 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama