Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1342 K.2025/440

vekili Avukat ...

İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar asıl davada davacı - birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinin tespiti, hakediş ve teminat mektubundan kaynaklanan alacak, birleşen dava yüklenicinin sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle ödenmesi gereken gecikme cezası ve diğer cezalarının tazmini istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince asıl dava (eski 2015/265 Esas) sayılı davada verilen 23.02.2016 tarihli kararın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 30.05.2019 tarihli, 2019/1348 Esas, 2019/2635 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, bozma ilamından sonra Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/444 Esas sayılı dosyasının asıl dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosyalardan biri Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra, henüz kanun yolu aşamasına gelmemiş, dosyanın bu dosya ile birleşmesi halinde, birleşen dosyanın istinaf yoluna tabi olacağı açıktır. Zira davalar birleşmekle bağımsızlıklarını korur, ayrı dosya olma özelliğini devam ettirirler.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 454. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyasının, “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır.

Ne var ki, asıl dava dosyası ile birleştirilen Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/444 Esas sayılı dava dosyasının karar tarihi 20 Temmuz 2016 tarihinden sonra olup, bu dosyada verilen kararla ilgili daha önce Yargıtay denetimi de söz konusu olmadığından, bu kararın ''İstinaf'' yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tarafın iş bu davada verilen karara karşı sunduğu temyiz başvuru dilekçesinin, istinaf başvuru dilekçesi olarak kabulü gerekir.

Bu durumda, anılan davanın birleşmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmediği gözetilerek, ''İstinaf'' yoluna tabi olduğu anlaşılan, Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/444 Esas sayılı dava dosyasının istinaf yolu incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesinin sağlanması, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyası “Temyiz” yoluna tabi olduğundan, söz konusu birleşen dosyanın istinaf incelemesi tamamlandıktan sonra, bu dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.