Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1891 K.2024/4059

1- İlk Derece Mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasında, taraflar arasındaki sözleşmeye göre 350.000,00-Türk Lirası makine bedeli ve 247.865,00-Türk Lirası davacı tarafından yapılan ödemeler toplamı olan 597.865,00-Türk Lirası'nın davacı tarafından davalıya teslim edilen elek bedeli olan 129.800,00-Türk Lirası mahsup edildiğinde davacının sözleşme bedeli olarak davalıdan 468.065,00-Türk Lirası talep edebileceği, yine garanti süresi içerisinde ayıp ihbarının davacı tarafından davalıya bildirildiği, ayıbın kullanım hatasından kaynaklanmadığı, bu suretle zarardan davalının sorumlu olduğu,

davacı tarafından ayıbın giderilmesi için harcanan 40.516,99-Türk Lirasının davacı tarafından talep edilebileceği, talep ettiği müspet zararlar açısından ise, sözleşmenin feshini talep etmesi dolayısıyla müspet zarar isteyemeyeceği gerekçesiyle, toplam 508.581,99 Türk Lirası açısından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesinin 01.03.2023 tarih ve 2021/1006 E., 2023/250 K., sayılı kararıyla; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davacının sözleşmede belirtilen edimleri yerine getirdiği, davalı yanca ayıp iddiasının ispatlanamadığı, davalı yanca davacıya teslim edilen makinanın tamir gerektirdiği ve makineleri teslim yükümlülüğünü yerine getirmediği hususu gözetildiğinde taraf vekillerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.