KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2023/1925 E., 2024/4523 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/511 E., 2023/304 K.
- Karar
- Davanın reddi
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/777 E., 2021/367 K.
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma
1- İlk Derece Mahkemesince; su kullanım anlaşmasından kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasında, taraflar arasında akdedilen su kullanım anlaşmasının 20. maddesinde yer alan ilk tesis bedeli tespitinin yasal mevzuata ve teknik uygulamalara aykırı olmadığı, davalının dava konusu ortak tesis bedeli taksitlerini ödemiş olduğu, tesisin Temmuz 2010’da işletmeye açıldığı tespiti dikkate alınarak Haziran aylarına ilişkin Yİ-ÜFE değerlerine göre yapılan hesaplamalara göre de davacının bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; çok amaçlı olan tesis kapsamından keşif özetinde yer alan "enerji tüneli çıkışındaki vana odasından sonraki imalatların" muhtevadan çıkarılması dikkate alınarak davacı tarafça ilk keşif bedelinin 4.338.246,13 Türk Lirası olarak belirlendiği,
taraflar arasında akdedilen su kullanım anlaşmasının 20. maddesinde de bu bedel üzerinden ortak tesis bedelinin 72.932.858,64 Türk Lirası olarak kararlaştırıldığı, sözleşme kapsamında belirlenen bu bedel üzerinden yapılan hesaplama ile 2015-2018 yıllarına ait taksitlerin davalı tarafça ödendiği, sonradan ortak tesis bedelinin sehven kapsamdan çıkarılan iş bedeli üzerinden sözleşmeye derç edildiğinden bahisle sözleşme hükmü ile bağlı olmadığının ileri süremeyeceği gözetilerek davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/1925, K. 2024/4523, 2 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama