Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1987 K.2024/3671

1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında davacı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında ticari ilişki bulunduğunun sabit olduğu, davalı bu ilişkinin Çankaya'da yapılması planlanan projeye ilişkin olduğunu beyan ettiği, ancak davacı tarafından dosyaya ekli mail kayıtları ve davalının "davacı ticari kaygılarla iş kazanmak amacıyla amiyane tabirle şuralar içinde proje çizip reklam yapayım nasılsa beğenirlerse sözleşme yapar paramızı kazanırız, düşüncesiyle hareket ettiği açıktır" beyanı birlikte değerlendirildiğinde davalının işin ilk aşamasından itibaren çizimlerden haberdar olduğu ve yönlendirmede bulunduğu, tacirlerin yaptıkları işler karşılığında ücret isteme hakkına sahip oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı tasfiye memuru vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından davalı tarafça dava konusu iş için de anlaşma olduğunun tevil yollu kabul edilmiş olduğu, Çankaya'da yapılan işin sözleşmesi nedeniyle dava konusu işin ücretsiz yapılacağına dair savunmanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı tasfiye memuru vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/97 E. ve 2018/133 K. sayılı kararında davalı şirket hakkında verilen ihya kararının, davalı vekilinin belirttiği taraflar arasındaki başka dava dosyalarıyla sınırlı olmak üzere verilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.