Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2309 K.2024/4280

Olmadığına

1-Dava ve karşı dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava ayıplı ifa sebebiyle ayıpların giderim bedeli ile geç teslim ve ayıbın giderilmesi için geçen süredeki kazanç kayıplarının tahsili istemlerine, karşı dava ise bakiye iş bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

2-İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen kararın davalı- karşı davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 2014/1907 Esas, 2015/75 Karar, 14.01.2015 tarihli ilamıyla;

davalı-karşı davacının cevap dilekçesi ve cevap dilekçesine ek olarak sunduğu iş sahibi şirkete hitaben yazmış olduğu tarihsiz yazıdaki arka kapının ön kısma geçişi, ön duvarın arkaya alınması ve yandaki kapak açılım ölçülerinde düzenleme yapılarak arka kısmın da açılır olması işlerinin imzasız olmakla birlikte, tarafların kabulünde olan sözleşmeye göre iş değişikliği ve fazla imalât olup olmadığı,

iş değişikliği ve fazla imalât ise bunun iş süresine etkisinin ne kadar olduğu ve yine iş değişikliği ya da fazla imalâtlar sebebiyle yüklenicinin hakettiği bedel hesaplattırılıp, bu fazla imalâtların süreye etkili olması halinde yine mali müşavir bilirkişiden alınacak ek raporla gecikilen süre yeniden tespit ve bu süreye göre gecikme ve onarım süresince uğranılan kazanç kaybı hesaplattırıldıktan sonra, asıl ve karşı davada sonucuna uygun bir karar verilmesi,

temerrüt tarihlerinin de 06.12.2010 tarihli ihtarnamede talep edilen miktar yönünden bu ihtarnameye verilen cevap tarihi 07.12.2010, kalan kısmı için 04.01.2011 tarihli ihtarnameye verilen cevabi ihtar tarihi 21.01.2011 tarihinden ve ıslahla arttırılan bölüm için de ıslah harcının yatırıldığı tarihten faiz yürütülmesi gerektiği belirtilerek kararın davalı-karşı davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan inceleme neticesinde; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

4-İlk Derece Mahkemesi kararının davalı-karşı davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 2019/3402 Esas, 2020/2088 Karar ve 06.07.2020 tarihli ilamıyla; bozmadan sonra alınan teknik bilirkişi rapor ve ek raporlarının bozma ilamına uygun olarak düzenlenmemiş olmaları sebebiyle hükme esas alınmalarının mümkün olmadığı belirtildikten sonra, mahkemece, bozmadan sonra rapor ve ek rapor düzenleyen teknik bilikişiler Prof. Dr. .... ve Prof.

Dr.....'dan, sözleşme dışı fazla iş ve imalât olduğunu önceki raporlarında belirttikleri iş ve imalâtların yapılmış olmasının, taraflar arasında sözleşmede kararlaştırılan teslim süresine kaç gün etki ettiği, başka bir anlatımla; teslim süresini kaç gün uzattığı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli, çelişkiyi giderecek biçimde ek rapor alınıp, bu şekilde sözleşme dışı işlerin teslim tarihine etkisi saptandıktan sonra,

yine hükme esas alınan mali müşavir bilirkişiden gecikilen süre yeniden tespit edilip, bu süreye göre gecikme ve onarım süresince uğranılan kazanç kaybı hesaplattırılıp, bulunacak miktardan ilk bozmadan sonra alınan teknik bilirkişi raporlarında hesaplanan sözleşme dışı imalât bedeli de mahsup edilerek ve faiz başlangıç tarihleri ile ilgili 14.01.2015 tarihli bozma ilamındaki hususlar da gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5-İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan inceleme neticesinde. 2. bozma kararından sonra Prof. Dr. .... ve Prof.

Dr.....ırlanan 10.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda, 45 gün olan teslim süresinin 43 gün gecikmiş olduğu, sözleşme dışı ek taleplerin tasarımı, imalatı ve montajının sözleşme süresini 60 gün uzatacağı, bu durumda sözleşmenin toplam 105 günde tamamlanması gerektiği, davalı tarafça sözleşmenin 113 günde ifa edilmiş olduğu dikkate alındığında toplam 7 gün gecikme gerçekleştiği , bozma öncesinde mali müşavir ..... tarafından hazırlanan ve Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince hesaplamasında hukuka aykırılık görülmeyen 10.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda 1 günlük asgari ücret gelirinin 25,35 TL olarak hesaplandığı,

buna göre 1 karavan için gecikme zararının 177,45 TL, 9 karavan için ise 1.597,05 TL olduğu, bu durumda 9 adet karavanın toplam ayıp bedeli 39.294,00 TL, gecikme bedeli 1.597,05 TL ve karavanların ayıbının giderilmesi için taşıma bedeli olan 3.600,00 TL'nin toplamı olarak 44.491,05 TL hesaplandığı, ancak karşı alacak olarak mahsup edilen 2 adet karavan bedeli tutarı olan 24.450,00 TL'nin düşülmesiyle, bakiye 20.041,05 TL'nin ana davada davacı alacağı olduğu,

Yargıtay bozma kararından sonra ilave iş ve ek imalat süresinin bilirkişi marifetiyle hesaplanması neticesinde, bozmaya konu edilmeyen günlük zarar belirlenmesine dair hesabın re'sen mahkemece hesaplanmasının mümkün olduğu ve daha fazla gecikmeye neden olunmaması bakımından dosyanın mali müşavir bilirkişiye gönderilmeden yapılan hesaplama neticesinde davacı alacağının 20.041,05 TL olarak belirlendiği, karşı davanın bozma kararı öncesinde takipsiz kalması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiği ve kesinleşen kararın aynen hüküm fıkrasında yer alması gerektiği belirtilerek,

asıl davanın kısmen kabulüne, 20.041,05 TL'nin 07.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karşı davada ise davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapıldığı, bozma kapsamı dışında kalan hususların kesinleşerek lehine olan taraf hakkında usuli kazanılmış hak oluşturduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bozma ilamında açıklanan yönteme uygun olarak düzenlendiği, içerik itibariyle yeterli ve inandırıcı bulunduğu anlaşıldığından, taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.