Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2336 K.2024/3040

.1-İlk Derece Mahkemesince; yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptal tescil, bedel iadesi ve kira tazminatı istemli davada yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmaz karşılığında davacı tüketicinin ödediği bedelin 57.000,00 TL olduğunun tespitine, 57.000,00 TL'lik alacağın davalı yüklenici satıcı Ulusoy İnşaat Taahhüt Oto. Rek. Nak. Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti'den alınmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Ankara İflas (21. İcra) Dairesinin 2015/42 İflas sayılı dosyasında açılan iflas masasına kayıt ve kabulüne, davacının kira bedeline ilişkin talebinin sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle reddine, davalılar arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile davalı yükleniciler KGH İnş. Tur. San. İç ve Dış Tic. A.Ş. ve Hozarak İnş. Taahhüt Tic. Ltd.

Şti. hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararında davalılar arsa sahipleri ile davalı yükleniciler KGH İnş. Tur. San. İç ve Dış Tic. A.Ş. ve Hozarak İnş. Taahhüt Tic. Ltd. Şti. lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305/A maddesi uyarınca ek karar ile davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

2-Mahkemenin gerekçeli kararına ve ek karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı, süresinde, davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ise de ilk derece mahkemesince kira tazminatı istemi ile ilgili talebin sözleşmenin geçersizliği nedeniyle reddine karar verilmesi sonuç itibariyle doğru olmakla beraber davacının taşınmazı teslim alma hakkı doğmadığı gerekçesiyle kira isteminin reddi gerekirken; yazılı ve isabetsiz gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.