Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2369 K.2023/2994

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sırasında Mahkemenin 01.11.2022 tarihli 5 nolu ara kararı ile davacılar vekiline dava dilekçesinde bildirdiği 5 adet bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tesciline yönelik istemini açıklamak, başka bir ifade edile açık bir şekilde talep sonucuna dair dava dilekçesindeki eksikliği gidermek üzere 1 haftalık kesin süre verilmesine, kesin süre içerisinde tapu iptali ve tescil talebi yönünde talebi açık bir şekilde açıklanmaması halinde bu talep yönünden HMK 119/2.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verileceğinin ihtarına karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sırasında mahkemece verilen 01.11.2022 tarihli 5 nolu ara kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli kararı ile davalı vekilinin istinaf isteminin 01/11/2022 tarihli duruşmanın 5 nolu ara kararının HMK 341.maddesinde belirtilen kararlardan olmadığından ve kesin nitelikte olduğundan reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 24.11.2022 tarihli kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesinin 07.02.2023 tarihli 2023/21 Esas, 2023/132 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından başvurunun esastan reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 341. maddesi ile 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca ara kararların istinafının kabil olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli kararına ilişkindir.

İstinaf kanun yoluna başvurulan ara kararın HMK 341.maddesinde belirtilen kararlardan olmadığı ve kesin olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.