Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2383 K.2024/4342

1- Mahkemece eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan menfi zarar, cezai şart alacağı, teminat güncelleme fark bedeli, fazladan ödenen imalat bedeli alacakları talepli davada verilen ilk kararda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 13.01.2020 tarih ve 2019/2199 E., 2020/14 K. sayılı ilamı ile; davacı vekilinin sair temyiz istemleri reddedilerek,

dairemiz uygulama ve içtihatlarında, sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise, menfi zararın yüklenicinin eser sözleşmesi ile üstlendiği halde yapmadığı sözleşmenin feshi anında kalan imalât için, işin sözleşme tarihinde sözleşmesi feshedilen yükleniciye en yakın teklifi veren kişiye verilmesi halinde ödenecek bedel ile kalan işin fesih tarihinden itibaren aynı koşullarda makul süre içerisinde yapılacak ihale ile yeni bir yükleniciye verilmesi halindeki ihale bedeli arasındaki farkın olacağı ve hesaplamanın buna göre yapılması gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul ile 135.418,88 Türk Lirası'nın 07/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

4- Karara karşı davacı vekili tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukuken imkân olmadığı, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve mahkemece alınan bilirkişi raporunda bozmaya uyularak hesaplama yapıldığı gözetildiğinde davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.