Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2553 K.2024/2270

1-İlk derece mahkemesince, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında, keşif tarihi itibariyle A1 blokta yerinde yapılan incelemede binanın bodrum+zemin+1 katlı olarak yapıldığı, inşaatın betonarme ve tuğla imalatlarının yapıldığı, inşaatın yarım kaldığı, inşaatta her hangi bir çalışmanın olmadığı, A2 blok inşaatına ise hiç başlanmadığının tespit edildiği, davacı yüklenicinin sözleşme ve ek sözleşmelerde belirtilen inşaatları tamamlama edimlerini tam olarak yerine getirmediği , dolayısıyla kendisine düşen dava konusu 6 adet daireyle ilgili talepte bulunma hakkına henüz kavuşmadığı,

ayrıca davalı kooperatifin üzerine tapuda kayıtlı olan taşınmazın 3. şahıslara satışına izin verilmesi şeklindeki talebin hukuka uygun da olmadığı, yine davacı üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirmediğinden madde kapsamındaki cezai şarta hak kazanamayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasında inşaat ruhsatı alma yükümlülüğünün kime ait olduğu hususunda anlaşmazlık olduğu, taraflarca imzalanan 22.04.2023 tarihli ek sözleşmede, A1 Blok’un plan ve projelerinin yükleniciye teslim edildiği,

inşaat ruhsatının 15 gün içinde alınacağı, inşaat ruhsatı alınmazsa sözleşmenin feshedileceğini ve fesih işleminin yüklenici tarafından şimdiden kabul edildiği yazılı olup, bu kararlaştırma gereğince inşaat ruhsatı alma yükümlülüğünün davacı yükleniciye ait olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.