Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2613 K.2024/4608

1- İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinden kaynaklanan kanuni ipotek hakkının tesisi ile tapuya tescili ve alacak davasında, taraflar arasında yapılan sözleşme uyarınca davacı taşeronun işe başlayıp yaklaşık %55 oranında imalat yaptığı, davacının yaklaşık 160.212,09 Türk Lirası tutarında imalat yaptığı, taraflarca keşide edilen ihtarnamelerin içeriğine göre tarafların sözleşmeyi feshetmediği ve sözleşmenin halen ayakta olduğu, davacının bu sözleşmeye dayanarak müspet zararını davalıdan isteyebileceği, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının davalıdan 160.212,90 Türk Lirası alacaklı olduğu,

davacı vekili davasını ıslah ederek dava değerini artırmış ise de davalı tarafça süresinde zamanaşımı def'inde bulunduğu, eldeki dava kısmi dava olup iş eser sözleşmesinden kaynaklandığından TBK'nın 147. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, dava tarihi ile ıslah tarihi arasındaki süre dikkate alındığında ıslahla artırılan talep miktarının zamanaşımına uğradığı, davalı ...’ın da sözleşmenin 10. maddesi gereğince borca kefil olduğu, davalı ... ile davacı arasında herhangi bir sözleşme ilişkisinin bulunmadığı, borcu doğuran başkaca hukuki sebeplerinde anılan taraflar arasında var olmadığı,

davacının kanuni ipotek hakkı tesisi ile tescil talebi bakımından ise dava konusu taşınmazın yargılama sırasında davadışı 3. kişiler adına tescil edildiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 Türk Lirası alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, davacının ıslah talebinin zamanaşımı def'i sebebiyle reddine, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 238.730,00 TL'yi aşmayan kararlara karşı temyiz kanun yolu kapalı olduğundan ve somut olayda temyiz eden davacı tarafın eldeki davaya konu edilen alacağının tamamı 160.212,09 Türk Lirası olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.