Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/270 K.2024/2450

1- Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözleşmenin kurulduğu tarihte imkansızlık nedeniyle yerine getirilemeyecek nitelikte bir sözleşme olduğu, davalının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davaya konu 2 ve 9 nolu parselleri davacıya devretmek yükümlülüğünde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen 14.04.2015 tarihli karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 03.07.2018 tarih ve 2015/9768 E., 2018/3901 K. sayılı ilamıyla talebin aşıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

2- Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile parselde taşınmazın bedelinin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davalının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.