Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2738 K.2024/5178

1-İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi davasında sözleşmenin 15.12.2015 tarihinde usulüne uygun akdedildiği, davalı tarafın 22.12.2016 tarihine kadar yapı ruhsatı için ilgili belediyeye herhangi bir müracaatının bulunmadığı, 22.12.2016 tarihinde ise sözleşmede üç blok yapılması kararlaştırılmasına rağmen iki blok için yapı ruhsatı alınması talebinde bulunduğu, mezkur talebin de imza eksikliği nedeniyle reddedildiği, 25.12.2017 keşif tarihi itibariyle de dava konusu taşınmaz üzerinde inşaat yapımına yönelik bir faaliyet bulunmadığının görüldüğü,

15.12.2015 sözleşme tarihinden itibaren davalının bir kısım bloklar için usulî eksikliklere rağmen belediyeye yaptığı yapı ruhsat başvurusu tarihi olan 22.12.2016 tarihine kadar geçen yaklaşık 11 aylık sürenin makul karşılanamayacağı, mezkur başvurunun ise davacıları oyalamaya yönelik olduğu izlenimi verdiği, zira başvuru tarihinden önce basiretli iş adamı gibi davranma yükümlülüğü bulunan davalının herhangi bir şekilde davacılara ulaşma çabası içerisine girişmeden ve imza eksikliğine rağmen kısmi başvuruda bulunduğunun görüldüğü,

keza davalı aleyhine devam eden icra takipleri ve takip konusu alacak miktarları nazarında davacılar tarafından TBK'nın 98/1 maddesine dayanılarak davalıya gönderilen ihtarnameye rağmen tebliğ tarihi olan 02.01.2017 tarihinden itibaren noter ihtarında belirtilen 15 günlük süre içerisinde davacılar ile görüşülmediği ve ek teminat da verilmediği, her ne kadar yapı ruhsatı alınmasına yönelik sözleşmede süre belirtilmemiş olsa da makul sürenin aşıldığı, uzun bir süreye rağmen yapı ruhsatı alımına ilişkin bir girişimin olmaması, uzun süreden sonra da usule aykırı ve kısmi başvuru yapılması,

davalı aleyhine devam eden icra takiplerinden davalının borcunu ifada güçsüzlüğe düştüğü yönünde karine bulunması ve bu nedenle davacıların sözleşmeden dönme haklarını kullanma istemlerinin hukuka uygun bir talep olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.