Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2771 K.2024/4322

1-İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasında düzenlenen sözleşmeden kaynaklı alacak davasında, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin eser, adi ortaklık ve satım sözleşmelerini ihtiva eden karma nitelikte sözleşme olduğu, sözleşme tiplerinin ayrı ayrı zamanaşımı sürelerinin bulunduğu (5 yıl-10 yıl) bu sebeple 818 sayılı BK'nın 125. maddesi ve 6098 sayılı TBK'nın 146. maddesi dikkate alınarak iş bu dava yönünden 10 yıllık zamanaşımı süresinin dikkate alınması gerektiği, davanın 11.10.2021 tarihinde açıldığı ve zamanaşımı başlangıcının inşaat ruhsat tarihi olan 29.09.1997 tarihi olduğu dava açıldığı tarihte davacının alacak haklarının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince, taraflar arasındaki sözleşme adi ortaklık sözleşmesi olduğu, adi ortaklığın inşaatın 21.06.2004 tarihi itibariyle yapımının tamamlanarak iskanın alınması ile sona erdiği ve ortaklığın tasfiye aşamasına geldiği,

ortaklar arasındaki hukuki bağın, tasfiye tamamlanmadan ortadan kalkmış kabul edilemeyeceği ve bu anlamda 5 yıllık zamanaşımı süresinin ise tasfiye ile başlayacağı, adi ortaklığın davalı tarafça dosyaya kazandırılan ve davacı tarafça itiraz edilmeyen 02.01.2020 tarihli ibraname ile tasfiye edildiği ve tarafların birbirlerini ortaklık nedeniyle ibra ettikleri gözetildiğinde; davacının adi ortaklıktan kaynaklanan alacak talebinin ibra nedeniyle sona erdiği,

davacının taşınmaz satışı ile ilgili alacak talebi yönünden, satışa konu taşınmazın davalıya 22.07.1997 tarihinde tapuda devredildiği gözetildiğinde, bu satıştan kaynaklı alacağın TBK'nın 125. madde uyarınca devir tarihinin üzerinden 10 yıl geçmekle zamanaşımına uğradığı, bu nedenle mahkemece bu talep yönüyle davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesinin karar gerekçesine ilave yaptığından HMK'nın 353/b-2 maddesi gereğince esas hakkında yeniden karar vermesi gerekirken istinaf isteminin esastan reddine karar vermesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Diğer temyiz nedenleri şimdilik incelenmemiştir.