KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2023/2837 E., 2024/4962 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2021/778 E., 2023/553 K.
- Karar
- Davanın Reddi
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/763 E., 2020/550 K.
Karar Metni
418 kelime·2 dk okuma
1- İlk Derece Mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasında, davacının üretmiş olduğu yağmurlukların teknik şartnamenin 4. Maddesindeki 225 N mukavemet şartına ve sözleşme hükümlerine uymamasından dolayı davalı idarenin tek taraflı olarak sözleşmeyi fesh ettiği, alınan bilirkişi raporlarına göre yağmurluk üretiminde kullanılan malzemenin niteliği gereği istisna sayılamayacağı belirlenmiş ise de TSE Tekstil laboratuvarı raporunda ürünün kumaş niteliği itibari ile istisna kabul edileceğinin değerlendirildiği,
numunelerde uzama oranı %50'den fazla olduğu için Türk Standartları Enstitüsü'nün koruyucu giyeceklere ilişkin Ocak 2009 tarihli standardının dış kabuk malzemesinin birleştirme yeri dayanımı başlıklı 4.7. maddesine göre birleştirme yerinin en az 225 N olması gerektiğine ilişkin kuralın uygulanamayacağı, dolayısıyla davalının buna dayanarak sözleşmeyi feshetmesinin haklı olmadığı, davacının haksız fesihten kaynaklanan zararını talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından taraflar arasındaki sözleşme ve ekleri kapsamında davacının %100 polyester kumaştan malzeme ve işçilik dahil teknik Şartnamenin 4. maddesi gereğince 225 N dayanımına sahip yağmurluk imal ederek teslim etmeyi üstlendiği, sözleşmenin ifasında yapılan testler sonucu alınan raporlar ve mahkemece alınan birinci ve ikinci raporda sözleşmeye konu kumaşlarla 225 N dayanımının sağlanabileceğinin belirtildiği,
malzeme dahil edimin ifasını üstlenen yüklenicinin sözleşmeyle taahhüt edilen dayanımı sağlayamayacak olması halinde ise bu yönde uyarıda bulunması gerektiği, yüklenici tarafından uyarıda bulunulduğunun iddia ve ispat edilemediği, edimin sözleşmeye uygun ifa edilmemesinde davacı yüklenicinin kusurlu olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunu kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmesi suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve taraflar arasında düzenlenen sözleşme ve teknik şartnameye göre davacı yüklenicinin edimini gereği gibi yerine getirmediği, bölge adliye mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/2837, K. 2024/4962, 18 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama