Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3063 K.2024/4161

Taraflar arasındaki, eser sözleşmesine dayalı alacak istemiyle açılan asıl ve birleşen davaların yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen 2014/319 E. sayılı davaların reddine, birleşen 2011/888 E. sayılı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün, asıl ve birleşen 2014/319 E. sayılı davada davacı - birleşen 2011/88 E. sayılı davada davalı ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli edilen günde taraflardan gelen olmadığı anlaşılmakla incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Mahkemenin ilk kararında, asıl ve birleşen 2012/486 E. sayılı davalarda davacı yüklenici şirketin bakiye iş bedeli alacağı kaldığına ilişkin davasını ispat edemediği, birleşen 2011/888 E. sayılı davada davalı iş sahibinin eksik ve ayıplı iş bedeli talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen 2012/486 E. sayılı davanın reddine, birleşen 2011/888 E. sayılı davanın kabulü ile 10.000,00 TL’nin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

2-Mahkeme kararına karşı, taraflar vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 13.04.2017 tarihli, 2015/5342 E., 2017/1693 K. sayılı kararıyla, asıl ve birleşen 2012/486 E. sayılı davalarda, davacı yüklenicinin iş bedeli alacağının, yapılan masrafların %20’si olarak belirlenmesinin kadri maruf olduğu, buna göre işin yapıldığı yıl serbest piyasa fiyatları ile davacının hak kazandığı toplam iş bedelinin belirlenmesi ve davacıya yapılan ödemelerin mahsup edilmesi gerektiği, birleşen 2011/888 E. sayılı davada davacı iş sahibi şirketin ise ancak ayıplı iş bedelini talep edebileceği, eksik iş bedeli isteyemeyeceği belirtilerek, karar taraflar yararına bozulmuştur.

3-Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının toplam iş bedeli alacağının 291.668,44 TL olduğu, buna karşılık davalı iş sahibinin 325.000,00 TL ödeme yaptığı, davacının, davalıdan alacağı kalmadığı, birleşen 2011/88 E. sayılı davada davacı iş sahibinin ayıplı iş bedeli alacağı talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen 2014/319 E. sayılı davanın reddine, birleşen 2011/888 E. sayılı davanın kabulü ile 10.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, bu karara karşı asıl ve birleşen 2014/319 E. sayılı davada davacı-birleşen 2011/888 E. sayılı davada davalı vekilince süresinde duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı yüklenicinin, iş sahibi tarafından kendisine yapılan 325.000,00 TL tutarındaki ödemenin, üçüncü kişilerden mal ve hizmet alımına harcandığını usule uygun delillerle ispat edemediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun olaya uygun ve içerik itibariyle yeterli ve inandırıcı olduğu anlaşılmakla, asıl ve birleşen 2014/319 E. sayılı davada davacı-birleşen 2011/888 E. sayılı davada davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.