Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3137 K.2025/223

1- İlk Derece Mahkemesince, fazla ödemenin istirdatı davasında dava konusu eserin en son 2006 tarihinde davacıya teslim edildiği, eser bedelinin de yine en son bu tarihte davalıya ödendiği, eldeki dava için zamanaşımı süresi 2011 yılında dolduğu, buna karşılık davanın 03.03.2014 yılında açıldığı, TBK'nın 153 ve 154. maddelerinde zamanaşımının durması ve kesilmesi için gerçekleşmesi gereken haller düzenlenmiş olup, dosya kapsamında zamanaşımının durma veya kesilmesine cevaz veren bir hal mevcut olmadığı, eserin tesliminden veya sözleşmenin feshinden itibaren 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacı tarafından yapılan işin kesin kabulünün yapılmadığı yönünde bir iddia da bulunmadığından ve eser sözleşmeleri için öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresi de dolduğundan, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.