Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/344 K.2024/2158

1- İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesine dayalı tazminat davasında; sözleşmenin feshedilip yüklenicinin işten el çektiği ya da işi terk edip gittiği yasal delillerle ispat edilmedikçe yapılan işin kural olarak yüklenici tarafından gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği, aksini ispat yükünün davacı iş sahibinde olduğu ve davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından, işin üçüncü kişi tarafından yapıldığını, ispat külfetinin davacıda olduğu, bu iddianın tanık ile ispatının da mümkün olmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; kural olarak davalı yüklenici tarafından gerçekleştirildiği kabul edilen işin, üçüncü bir kişi yahut bizzat davacı tarafından tamamlandığının ispatına dair bilgi ve belgelerin verilen kesin süre içerisinde davacı tarafından ibraz edilememiş olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.