Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/372 K.2024/2543

1- İlk Derece Mahkemesince; hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağa dayalı itirazın iptali davasında, dava ve takibe konu borcun davalı tarafından iradi olarak dava tarihinden sonra ödendiği gerekçesiyle, davanın esası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı dava tarihi itibarıyla haksız olduğundan davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesine, alacağın yargılamayı gerektirdiği ve likit olmadığı gerekçesiyle, icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; davacı tarafça feshedilen eser sözleşmesinin 34 ve 35. maddelerine istinaden 24 gün karşılığı gecikme cezası talebinin de bulunduğu, alacağın belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden alacağın likit olmadığı, yine davanın 03/06/2022 tarihinde açıldığı, borcu sonlandıran icra dosyasındaki tahsilatın 13/06/2022 tarihinde yapıldığı dikkate alındığında davalının ön inceleme duruşmasından önce ve yargılama aşamasında icra dosyasına ödemede bulunduğu,

o halde davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiği, davacı taraf lehine tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3.1.Temyizen incelenen mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 3.2.Davacı vekilinin mahkemece icra inkâr tazminatına hükmedilmemesi yönünden yaptığı temyiz itirazının incelenmesine gelince;

İtirazın iptâli davalarında; borçlunun icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için İİK'nın 67/II. maddesi gereğince borçlunun itirazında haksız ve alacağın likit olması gerekir.

Somut olayda, dava dosyasında davacı tarafından talep ve dava konusu edilip dava tarihinden sonra ödediği anlaşılan alacağın 2 no.lu kesin hakedişte belirlenen alacak olup likit olmasına rağmen davacı yararına icra inkâr tazminatına hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.