Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/4291 K.2024/4343

1- İlk Derece Mahkemesince, tazminat davasında taşınmazın sözleşme tarihinde imara açık olmadığı, objektif imkansızlık bulunduğu, sözleşmenin geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; inşaata ise hiç başlanmaması karşısında taraf iradelerinin davanın açılması ile birlikte geriye etkili fesih konusunda birleştiği, taşınmazın bulunduğu bölgenin imar uygulamasına açık olması,

nitekim ilerleyen zamanlarda 22.02.2018 tarihinde imar durum belgesi düzenlenmesi karşısında ilk fesih iradesi de davalı taraftan gelmekle, davalı arsa sahiplerinin sözleşmenin feshinde haksız oldukları, davacı yüklenicinin sözleşme nedeniyle yaptığı ve dosyaya belgelerini sunduğu toplam 6.522,95 Türk Lirası miktarında gideri bulunduğu, bu kapsamdaki menfi zararlarını isteyebileceği, davacının diğer istek konusu yaptığı zararların müspet zarar kapsamında olmakla geriye etkili fesihte istenme olanakları bulunmadığı gerekçeleriyle, yeniden esas hakkında karar verilmesine,

davanın kısmen kabulü ile 6.522,95 Türk Lirası alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin isteğinin reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı katılma yoluyla davalılar vekilince duruşmasız ve davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın duruşma sınırının altında olduğu anlaşıldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.