Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/1251 K.2024/3241

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif üyeliğinin tespiti davasında mahkemenin 2018/1220 E. sayılı ve Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/296 E. sayılı dosyalarında, kooperatif kayıtları üzerinde yapılan incelemede davalının 2011-2018 yılları arasında yapılan genel kurul hazirun tutanaklarında isminin yer aldığı, tarafların aynı olduğu yukarıda bahsedilen aidat alacağı davalarında davalının savunmalarında da kooperatif üyesi olmadığının savunulduğu,

ancak Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 18/11/2020 gün 2018/346 E. -2020/3701 K. sayılı ilamı ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi’nin 2019/1690 E. ve 2021/186 K. sayılı kararı ile davalının kooperatif üyesi olduğunun kabul edildiği, bu kararların bağlayıcı olduğu ve daire satışının tek başına üyeliğin devrini sağlayamayacağından davacının kooperatif üyesi olmadığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından davacının davalı kooperatif üyesi olup olmadığının kesinleşen yargı kararlarında tartışılarak davacının davalı kooperatif üyesi olmadığına ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek sorumluluğuna hükmedilmiş olması karşısında; davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, yeniden esas hakkında karar verilerek davanın usulden reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.