Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/2081 K.2024/3398

1- Mahkemece, sıra cetveline itiraz istemli davada verilen ilk kararda, İİK'nın 115. maddesinde yer alan rüçhanlı alacağın o malla temin edilen ipotekli alacakları ifade ettiği, motorlu taşıtlar vergisi alacağının, rüçhanlı alacak olmayıp, derece kararının düzenlenmesinde dikkate alınacak bir husus olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 21.03.2018 tarihli ve 2015/9035 E. ve 2018/2287 K. sayılı ilamıyla.

Motorlu Taşıtlar Vergisi bedeli paylaşıma konu aracın aynından kaynaklanması nedeniyle rüçhanlı olduğu ancak yedieminlikten kaynaklanan alacağın İİK'nın 138. maddesi kapsamında tüm alacaklıları ilgilendiren muhafaza masraflarından olduğu için MTV'den de önce ödenmesi gerektiği, ancak bu muhafaza masrafı ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığı'na Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'in 3. maddesinde mahcuz aracın günlük muhafaza ücreti belirlenmiş, 4. maddesinde ise alınacak bedelin azami haddi geçemez olduğu,

bu nedenle anılan tebliğ uyarınca, muhafaza bedeli kapsamında belirlenen ve öncelikle ödenen bedelin tarifeye uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği denetlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, bozma kararı verilmiştir.

3- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; muhafaza masraflarının tespitinden yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığı'nca belirlenen tarifenin uygulanması gerektiği, davalı vekilinin yediemin ücreti konusunda ayrı bir takip yapılabileceği ve bu alacağın rüçhanlı olduğu, alacak miktarının Esnaf Odalarının Otopark Tarifesi'ne göre belirlenmesi gerektiği yönündeki talepleri yerinde olmadığı,

Soma İcra Müdürlüğü'nün 2014/3101 E. sayılı dosyasındaki 17/04/2015 tarihli sıra cetvelinde birinci sıra olarak aracın defterin/fiili haczin yapıldığı tarihten itibaren işlemiş 960 Türk Lirası ve hapis hakkına sahip olan dosyanın toplamda 7.749,50 Türk Lirası olacağı" şeklinde düzenleme yapıldığı, buna karşın bilirkişi raporunda talep edilebilecek en fazla bedelin 4.200,00 Türk Lirası olduğunun bildirildiği, davacının davasının sıra cetvelindeki alacağa itiraz yönünden kısmen kabulü ile 7.749,50 Türk Lirası ile gösterilen alacak kaleminin 4.200,00- Türk Lirası olarak kabulü ile davalıya ödenmesine,

kalan kısmın olması halinde davacıya tahsisine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair karar verilmiştir.

4. Karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza.

İİK'nın 138/2. maddesi uyarınca, satış bedelinden bütün alacaklıları ilgilendiren ortak masraflar alındıktan sonra, artan para alacaklılara, asıl alacak, talep edilmiş ise işlemiş faiz ve takip giderleri de dahil edilerek, alacakları nispetinde ödeneceği, yasal düzenlemede ortak masraflar, satış dosyasında yapılan yediemin ücreti, satış ve paylaştırma giderleri gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masraflar olup, somut olayda davalı yeddiemin alacağının MTV'den de önce ödenmesi gerektiği anlaşıldığından davacının bu yöndeki temyiz talebi yerinde görülmemiş olup,

ayrıca muhafaza masrafı ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'in 3. maddesinde mahcuz aracın günlük muhafaza ücreti belirlenmiş, 4. maddesinde ise alınacak bedelin azami haddi geçemeyeceği düzenlendiği nazara alınarak hesaplanan değerler üzerinden verilen ve fazlaya ilişkin talebin reddi yönündeki hüküm kapsamında davacı vekilinin sıraya dair itirazının değerlendirilmediği yönündeki ve diğer tüm temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.