Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2024/3577 K.2025/146

Mahkemece kesin olarak verilen kararın, kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili davacı ile davalı idare arasında 24/06/2022 tarihinde "yakıt hariç şoförlü araç kiralama" sözleşmesi imzalandığını, davacı şirket yükümlüklerini yerine getirirken Asgari Ücret Tespit Komisyonu kararı ile 01 Temmuz 2022 tarihinden geçerli olmak üzere asgari ücrette %30 artış yapıldığını, her yıl ocak ayında asgari ücret artışı yaşanırken 2022 yılı temmuz ayında asgari ücrette olağan dışı bir ücret artışı gerçekleştiğini, artışın %30 oranında ek mali yük getirmesi sebebiyle davalıdan güncel asgari ücretlerin baz alınmasının talep edildiğini,

yaşanan artış nedeniyle şirketin ihale sözleşmesini imzaladığı Haziran 2022 dönemindeki asgari ücretten daha fazla ödemede bulunduğunu öne sürerek davalının ödemesi gereken fiyat farkı alacağının şimdilik 1.000,00 TL'sinin, talebin davalıya ulaştığı 11.10.2022 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde davaya cevap vermemiş olup, duruşmalara katılım sağlayarak davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararıyla; dosyadan aldırılan bilirkişi raporunda davalıdan talep edilen fiyat farkı konusundaki iddia ve taleplerinde haklılığının bulunmadığı davalı tarafından davacıya fiyat farkı ödenmesinin yasal hükümler gereğince mümkün olmadığının belirtildiği, mahkemece konusunda nitelikli hesaplama yapan uzman bilirkişilerin görüşünden yararlanılarak yapılan hukuki değerlendirmeye göre davacının, davalıdan fiyat farkı konusundaki iddia ve taleplerinin sözleşme hükümlerine göre haklı ve yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Adalet Bakanlığı; taraflar arasındaki sözleşmenin sürücülü araç kiralanmasına ilişkin Kamu İhale Genel Tebliği 78.1.3. maddesine göre “personel çalıştırılmasına dayalı hizmet sözleşmesi” niteliğinde olduğunu, bu nedenle mahkemece 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 62 nci maddesinin bir ve ikinci bendi ile 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci madde ve 1 inci ek fıkra gereğince taraflar arasındaki tüm ihale evrakı, sözleşmeler,

hak edişler incelenmek suretiyle belirtilen bu kanun hükümlerine göre asgari ücretten kaynaklanan fiyat farkı verilebilmesi için gereken şartların gerçekleşip gerçekleşmediğinin bilirkişiden alınacak ek rapor ile araştırılıp sonucuna göre davacının talebi hakkında karar verilmesi gerektiğini, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen hususlarda değerlendirme yapılmadığından eksik inceleme ile bu rapora dayanılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kanun yararına bozulması istemi ile başvuruda bulunmuştur.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

2. Kanun yararına temyize başvurulan karar yönünden yapılan incelemede, mahkemece bilirkişi raporu alınarak davanın reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, 6100 sayılı Kanun'un 363 ncü maddesinde kanun yararına temyiz sebebi olarak gösterilen hukuka aykırı bir durum bulunmadığı dikkate alınarak kanun yararına temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Kanun'un 363 ncü maddesinin üçüncü fıkrasına dayalı kanun yararına temyiz isteminin REDDİNE,