KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2025/1122 E., 2025/1874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/1655 E., 2025/86 K.
- İlk derece mahkemesi
- Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/316 E., 2024/255 K.
Karar Metni
497 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.
I. DAVA
Davacı vekili; davacının davalı müflis şirketin ortaklarından olduğunu, davacının davalı müflis şirketin bir kısım borçlarını ödediğini, davalı şirketin iflasına karar verildiğini, davalı müflis şirketten olan alacaklarının iflas masasına kaydı için talepte bulunmalarına rağmen alacaklarının iflas masasına kaydedilmediğini ileri sürerek, davacının davalı müflis şirketten iflas tarihi itibariyle olan 2.029.646,51 TL'lik alacağının müflis şirketin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı müflis şirketi temsilen iflas idaresi vekili, davanın reddini istemiştir
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının belgeli alacaklarının 976.188,33 TL olduğu, kalan kısmını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyaya sunulan her iki bilirkişi raporunda da müvekkil ...'in Ziraat Katılım Bankasındaki 10-151 72-10 no'lu hesabından davalı şirkete toplam 1.885,33 TL tutarında havalenin yapıldığı tespit edilmiş olmasına rağmen şirket maden kazasından kaynaklı işçi alacaklarından dolayı şirket hesaplarında tedbir ve hacizler bulunması nedeniyle o dönemde şirket müdürü olan ...'in hesabına maaş ödemesi adı altında gönderilen paranın şirket maaş ödemeleri için kullanılıp kullanılmadığı tespit edilemediği gerekçesinin hukuki bir dayanağının bulunmadığını, bilirkişi raporuna yapılan itiraza rağmen raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin son bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verildiğini beyan etmektedir.
2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının iddiasını ispatlayamadığını, bilirkişi raporunda davacının alacaklı olarak görüldüğü tespit edilmesine rağmen davalı şirkete vergi borçları için verdiği iddia edilen paranın davalı şirketin vergi borcu için kullanılıp kullanılmadığına yönelik herhangi bir tespit de yapılmadığını, varlığı ispatlanamayan bir borcun masa menfaatini gözetmekle yükümlü olan iflas idaresi tarafından kabulünün mümkün olmadığını, beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, kayıt kabul istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2025/1122, K. 2025/1874, 7 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama