Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/1274 K.2025/2149

Bölge Adliye Mahkemesi kararı konkorado talep eden vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. TALEP

Talep eden vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin şahıs şirketi olup gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, ekonomik kriz döviz, kurlarındaki dalgalanmalar nedeniyle şirketin nakit döngüsünün bozulduğunu, sunulan konkordato projesinin tasdiki halinde borçların ödeneceğini ileri sürerek konkordato projesinin tasdikini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklılar vekilleri tarafından sunulan müdahale dilekçelerinde; bir kısım alacaklılar taleplerin reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçlunun 31.07.2024 tarihi itibariyle rayiç değer bilançosunda (-) 15.689.792,45 TL tutarında öz kaynağa sahip olduğu ve borca batık olduğu, 31.07.2024 tarihli gelir tablosunda 27.651.347,83 TL net satış hasılatı gerçekleştirdiği, satılan malın maliyeti, faaliyet giderleri ve finansman giderleri sonrasında, dönem ticari zararının (-) 17.420.401,55 TL olduğu, işletmenin geçici mühlet süresi içerisinde faaliyetinin neredeyse durma noktasına geldiği, borçlunun konkordatoya tabi borçlarının toplam 28.737.153,15 TL olduğu,

ön projede kaynak olarak gösterilen stoklarda negatif yönde büyük farklılık görüldüğü, yeniden yapılan hesaplamada 10.898.224,93 TL’lik konkordato kaynağı ile borcun ödenebilme ve projenin başarıya ulaşabilme imkanının bulunmadığı gerekçesiyle talep eden şirketin konkordato tasdik talebinin reddine, şirketin iflasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde konkordato talep eden vekili ve alacaklı .... Faktoring A.Ş. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konkordato talep eden vekili ve alacaklı .... Faktoring A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Konkordato talep eden vekili temyiz dilekçesinde; piyasanın öngörülemez şekilde kötüye gittiğini, ülkemizin ve dünyanın ekonomik olarak sıkıntı içerisinde olduğunu, faizlerin kademeli olarak arttığını, firmanın yaz döneminde elde ettiği karın gerçek ticaretini yansıtamayacağını, müvekkil şirketin ticari faaliyetlerine devam ediyor olmasıyla, mali yapısının düzeleceğini, ham ve işlenmiş madde satış kapasitesinin artacağını, müvekkilin gelir projeksiyonun değişmesiyle ve ek kaynak yaratmak suretiyle revize proje sunulacağı belirtildiğini, ancak ilk derece mahkemesi tarafından bu talep ve beyanlarının dikkate alınmadığını,

revize proje taleplerinin somut, inandırıcı ve ciddi olduğunu, müvekkil şirketin iflas etmesinin alacaklıların menfaatini zedeleyeceğini, tasfiye sürecinde müvekkil şirketin sahip olduğu mal varlıklarının gerçek fiyatının çok altında satılacağını ilk derece mahkemesi tarafından bu hususlar dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, istinaf başvuru dilekçesinde de aynı hususların dile getirilmiş olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiğini, verilen kararın hukuka aykırı olduğunu bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, konkordato talep eden vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR