Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/1425 K.2025/2108

Asıl dava Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/97 Esas, 2023/125 Karar sayılı arsa sahipleri tarafından arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsili ile tazminat istemiyle açılmış, bu dosyada verilen 02.04.2013 tarihli karar, davalı yüklenicinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 20.11.2024 tarihli, 2014/1992 Esas, 2014/7423 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulduğu, bozma kararı sonrasında bu dosyanın 2015/97 Esas no'sunu aldığı, bozma ilamı müteakip yargılama sırasında Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/178 Esas ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/317 Esas sayılı dava dosyalarının asıl dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosyalardan biri Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra, henüz kanun yolu aşamasına gelmemiş dosyanın bu dosya ile birleşmesi halinde, birleşen dosyanın istinaf kanun yoluna tabi olacağı açıktır. Zira dava birleşmekle bağımsızlıklarını ve ayrı dosya olma özelliğini devam ettirirler.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 454. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyasının “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır.

Ne var ki, asıl dava dosyası ile birleştirilen Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/178 Esas ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/317 Esas sayılı dava dosyalarının karar tarihi 20 Temmuz 2016 tarihinden sonra olup, bu dosyada verilen kararla ilgili daha önce Yargıtay denetimi de söz konusu olmadığından, bu kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların birleşen davalarda verilen karara karşı sunduğu temyiz başvuru dilekçesinin, istinaf başvuru dilekçesi olarak kabulü gerekir.

İşbu dosyada; öncesinde verilen kararın temyiz incelemesine tabi olduğu düşüncesiyle Dairemize gönderildiğinde incelendiği, yukarıda açıklanan hususların da yer aldığı 22.10.2024 tarihli, 2023/2468 Esas-2024/3629 Karar sayılı ilamı ile, dosyanın "istinaf" kanun yoluna tabi olduğunun açıklandığı, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/178 Esas ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/317 Esas sayılı dava dosyalarının istinaf kanun yolu incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliyle Mahkemesi'ne gönderilmesinin sağlanması,

daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyası "temyiz" kanun yoluna tabi olduğundan, sözkonusu birleşen dosyaların istinaf incelemesi tamamlandıktan sonra, bu dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği; dosyanın Dairemiz ilamında açıklanan şekilde işlem yapılmadan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nin 15. Hukuk Dairesi'nce, tekrar Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Dairemizin 22.10.2024 tarihli ilamında belirtildiği üzere Yargıtay incelemesinden geçen ve asıl dava dosyası olan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/29 E., 2013/112 K. sayılı dosyasında İlk Derece Mahkemesi kararının 02.04.2013 tarihli olduğu,

bu tarihte Bölge Adliye Mahkemeleri henüz faaliyete geçmediğinden verilen bu kararın temyiz incelemesine tabi olduğu nitekim temyiz incelemesinin Yargıtay tarafından yapılarak Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 20.11.2014 tarih 2014/1992 E., 2014/7423 K. sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği bozma sonrası bu dosyanın 2015/97 E.,

2023/125 K. numarası aldığı bu dosyayla birleşen Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/178 E. sayılı dosyasında davanın 30.03.2015 tarihinde açıldığı ve 25.05.2015 tarihinde bu dosyanın asıl dava dosyası olan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin bozma sonrası aldığı yeni esas olan 2015/97 E. sayılı dosyası ile birleştirildiği Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/317 E., sayılı dosyasının ise asıl dosya olan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/97 Esas sayılı dosyası ile 26.02.2021 tarihinde birleştirildiği,

dosyaların birleştirildiği Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde birleştirilen dosyalar hakkında ilk kararın 24.02.2023 tarihinde verildiği, dolayısıyla asıl dosya temyiz incelemesine tabi olmakla birlikte birleşen Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/178 E. sayılı dosyayı ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/317 E. sayılı dosyalarının daha önce temyiz incelemesinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

Dairemizin 22.10.2024 tarih 2023/2468 E., 2024/3629 K. sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere birleşen dosyalar hakkında yargılama birlikte yapılmakla birlikte dosyaların ayrı dosyalar olduğu birleşen dosyalar hakkında ayrı hükümler kurulması gerektiği ve kanun yolu bakımından da her bir birleşen dosyanın ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği birleşen dosyaların bağımsızlıklarını koruyacağı her türlü izahtan varestedir.

Bölge adliye mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçtiğinden bu tarihten sonra birleşen dosyalarda ilk kez 24.02.2023 tarihinde karar verilmiş olduğundan bu dosyaların istinaf incelemesine tabi olduğu açıktır.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’nin 19.03.2023 tarih ve 2025/39 Esas, 2025/279 K. sayılı ilamında birleşen dosyaların karar tarihleri itibariyle istinaf incelemesine tabi olduğu gözetilmeksizin istinaf incelemesi için gönderilen dosyaların dairemizin 22.10.2024 tarihli kararı açık olmasına rağmen birleşen dosyalar yönünden temyiz incelemesine tabi olmadığı halde Yargıtay’a gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bu durumda, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/97 Esas sayılı dosyası daha önce temyiz incelemesi yapılmış olması nedeniyle temyiz kanun yoluna tabi olduğundan bu dosya ile ilgili ilk derece mahkemesince düzenlenecek istinaf kanun yolu gönderme formunda istinaf kanun yoluna tabi olan birleşen Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/178 E., Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/317 E. sayılı dosyalarının istinaf incelemesi nedeniyle gönderildiği belirtilmek sureti ile ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi,

istinaf incelemesi yapıldıktan sonra birleşen dosyalar hakkında verilen kararların da temyiz edilmesi halinde asıl ve birleşen dosyaların bir bütün halinde temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesi, birleşen dosyaların temyiz edilmemesi veya kesin olarak bir karar verilmiş olması halinde daha önce Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/97 Esas dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Dairemiz’e gönderilmesinin sağlanması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle istinaf kanun yoluna tabi olan ve asıl dava dosyası ile birleştirilen dosyaların istinaf incelemesine tabi olması nedeniyle verilen temyiz incelemelerinin istinaf dilekçesi olarak kabulü ile birleşen dosyaların ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesine, ve mutakip işlemlerin yukarıda açıklandığı şekilde yapılmasına karar vermek gerekmiştir.