Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/1659 K.2025/4266

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin güneş elektrik santralleri vasıtasıyla elektrik üretimi yaptığını ve bu elektriği elektrik dağıtım firmaları aracılığıyla devlete sattığını, davalı şirketin ise elektrik dağıtım şirketi olduğunu, davacı şirketin ürettiği elektriği davalı şirketin kurulu tesisleri üzerinden geçirerek devlete sattığını, bu anlamda davacının davalı şirketin tesislerini kullanması nedeniyle davalıya bir bedel ödediğini, bu bedelin "dağıtım bedeli katkı payı" olduğunu, davalı şirketin güneş enerji santrallerinin (...) dağıtım bedeli katkı payını 5,6882krş/kwh'tan 28,2765krş/kwh'a yükselttiğini,

davalının katkı payında 5 katından fazla bir artış yaptığını, bu artışın davacı şirketin projelerinin kredilendirilmesinde büyük zorluklara sebep olduğunu belirterek, fazlaya dair her türlü yasal hakkı saklı kalmak kaydıyla, davanın kabulü ile davalının, davacı müvekkilinden talep ettiği şimdilik 1.000,00 TL tutarında dağıtım bedeli katkı payı borcunun olmadığının, davalının dağıtım bedeli katkı payında yaptığı artışın yasalara ve sözleşmeye uygun olup olmadığının,

günün ekonomik koşulları ve diğer hususlar dikkate alınarak adil bir dağıtım bedeli katkı payı miktarının ne kadar olması gerektiğinin ve bu hususlarla bağlantılı olarak davacının, davalıya fazla ödeme yapıp yapmadığı ile yapmış ise bunun miktarının ne kadar olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın idari yargının görevinde olduğunu, davacının arabuluculuktan kaçınmak için davasını menfi tespit davası olarak gösterdiğini, davacının bu davayı açmasında hukuki bir yararının bulunmadığını, davacının dava dilekçesi ile menfi tespit değil, fazla ödediğini iddia ettiği katkı paylarınını miktarının tespiti ile istirdadını amaçlamakta olduğunu, davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, davanın EPDK tarafından onaylanan tarifeye dayalı olarak yapılan faturalandırmalara karşı açılmış bulunduğundan husumetin EPDK'ya yöneltilmesi gerektiğini,

davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde talep sonucunun açık şekilde gösterilmediğini, mahkemenin EPDK'nın yerine geçerek dağıtım bedeli katkı payını belirleyemeyeceğini, zamanaşımı itirazlarının olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6446 sayılı Kanunun 17 ve devamı maddelerinde açıkça ifade edildiği üzere ...'ın, EPDK tarafından onaylanan tarifeleri uygulamakla yükümlü olduğu, davalının, EPDK tarafından onaylanan tarifelerde belirlenen oranlar/kalemler dışında herhangi bir ücret ya da oran belirleyemeyeceği, lisanslı ya da lisanssız elektrik üreticilerine uygulanacak olan tarifenin belirleyicisinin EPDK olduğu, davalının sadece belirlenen tarifeler çerçevesinde fatura tahakkuk ettirerek tarifelerin uygulayıcısı olduğu,

dolayısıyla davalının lisanslı üreticiler ile lisanssız üreticilere farklı dağıtım tarifesi uygulanmasına bir dahli olmadığı, ilgili düzenleyici ve denetleyici kurullarca onaylanan tarife uyarınca alınan ücretlerin/bedellerin yasal olduğu, idari yargıda iptal davasına konu edilmediği sürece tarifede belirlenen miktar üzerinden ücret/bedel alınmasında kanuna aykırı bir husus bulunmadığı, lisanslı üreticilerin daha düşük sistem kullanım bedeli ödemelerinin rekabet ortamının bozulmasına neden olduğu iddialarıyla tarifelerin iptali için çeşitli davalar açıldığı,

bu davaların ret edilerek kesinleştiği, 18.03.2024 tarihli bilirkişi heyet raporunda ifade edildiği üzere davalının EPDK tarifelerine göre fatura tahakkuk ettirerek tahsil ettiği, fazla bir tahakkukunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu, lisanslı ... üreticileri ile lisanssız ... üreticileri arasında enerjinin üretiliş yöntemi açısından bir fark bulunmadığını, davalının katkı payında yaptığı artışın yasalara ve sözleşmeye uygun olmadığını, davalının dağıtım bedelini, davacı müvekkilin öngöremeyeceği oranda fahiş ve haksız şekilde arttırdığını, davalı şirketin EPDK tarifelerini aynen uygulamakla yükümlü olduğuna ilişkin değerlendirmenin de hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden (dağıtım sistemi kullanım anlaşmasından) kaynaklanan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,