Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/2227 K.2026/1

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin ortağı olduğu kooperatifin yönetim kurulunun 16.02.2022 tarihli 49 sayılı kararıyla kooperatife ait iki otobüsün satışının yapıldığını, araçların satışından elde edilen gelirin mazot desteği adı altında fiilen çalışan ortaklarla sınırlı tutularak dağıtıldığını, kooperatif aktifinde yer alan araçların satışından elde edilen gelirin dağıtımına müvekkillerinin dahil edilmeyerek eşit işlem ilkesine aykırı hareket edildiğini, müvekkilleri haklarında alınan ihraç kararının iptali davalarının devam ettiğini,

fiilen çalışmadıkları bahanesiyle demirbaş satışından elde edilen gelirden mahrum bırakıldıklarını, demirbaşların satışı için ve satıştan elde edilen gelirin dağıtımı için genel kurul kararı gerektiği, yönetim kurulunun bu yönde bir yetkisi bulunmadığı ileri sürerek; kooperatifin 16.02.2022 tarihli 49 sayılı yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alınan kararın ve yapılan işlemin sözleşmeye uygun olduğunu, eşitlik ilkesine aykırı olmadığını, davacılara mazot desteği yapılmamasının eşitliğe aykırılık oluşturmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kooperatif genel kurulundan aldığı yetkiye istinaden yönetim kurulunun kooperatife ait iki aracı satmasına yönelik anılan kararda yasaya ve sözleşmeye aykırı bir yön bulunmadığı, kararın 2 ve 3 numaralı bentlerin yönünden;

yönetim kurulunun emredici nitelikteki 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 42. maddesine aykırı olarak kooperatif malvarlığına dahil parayı ortaklar arasında eşitlik ilkesine de uymaksızın dağıtması ve ödemeler yapmasının batıl olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı kooperatifin yönetim kurulunun 16.02.2022 tarihli 49 sayılı kararının 2 ve 3 no.lu bendinde alınan kararların butlan sebebiyle iptaline, 1 no.lu bendinde yazılı araç satışı kararının iptali talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; kooperatifin 27.02.2017 tarihli genel kurulunda alınan kararla araç satışı hususunda yönetime genel yetki verildiğini, araçların 3.250.000,00 TL bedel üzerinden satılmasına yönelik yönetim kurulu kararı alınmasına karşın her iki aracın toplam 2.800.000,00 TL bedelle satıldığını, araçların her birinin kasko değerinin 2.000.000,00 TL olduğunu, kooperatifin zarara uğratıldığını, yönetim kurulu üyeleri ve kooperatif memurları, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumlu olduklarını, araçların kooperatif ihtiyacı için satılmadığını,

kararın 1. maddesinde bahsedilen araç satışının kararın 2. ve 3. maddelerindeki işlemleri gerçekleştirme niyeti ile yapıldığını, 2. ve 3. maddelerin iptal edilmiş olması ile 1. maddenin sebep unsuru da ortadan kalktığını, davalı kooperatif lehine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesi de hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kooperatifin 16.02.2022 tarihli 49 sayılı yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR