Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/2490 K.2025/4513

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davacı - birleşen davada davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

1-Asıl davada davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile idare arasında yemek hizmeti alım sözleşmesi imzalandığını ancak Corona Virüs salgını nedeniyle yüklenicinin yemek hizmetini ifa edemez duruma geldiğini, sözleşmenin mücbir nedenlerle feshedildiğine dair dilekçenin idareye verildiğini, mücbir sebeple tek taraflı fesih sonrasında teminat mektubunun müvekkili şirkete iade edilmesi gerektiğini belirterek sözleşmenin mücbir sebeple haklı feshinin kabulü ile sözleşme kapsamında idareye verilen 794.000 TL tutarındaki teminat mektubunun hükümsüzlüğü karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı iş sahibi vekili dava dilekçesinde; dava konusu ihale kapsamında verilen teminat mektubunun ile davalı şirketin sözleşme hükümlerini yerine getirmemesi üzerine sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle bütçeye gelir kaydedilmesi gereken ve tahsil edilemeyen kesin teminat ve ek kesin teminat güncelleme farkı nedeniyle hesaplanan 196.622,00 TL Hazine alacağının zararın doğduğu tarihlerden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1-Asıl davada davalı iş sahibi vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle görev, yetki, husumet, hak düşürücü süre, zamanaşımı itirazları yönünden reddi gerektiğini, Covid-19'un hazır yemek hizmetinin yürütülmesine engel nitelikle olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. 2-Birleşen davada davalı yüklenici cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan hazır yemek hizmetine ait sözleşme kapsamında davacı yüklenicinin işe başladığı, Covid-19 salgını nedeniyle alınan tedbir ve kısıtlamaların yükleniciden kaynaklanmadığı, 4735 sayılı Kanun'un 17. ve 25. maddelerinde salgın hastalığın mücbir sebep olarak düzenlendiği, davacı yüklenicinin sözleşmedeki hükme dayalı olarak fesih hakkını kullandığı ve sözleşmenin feshinin haklı olduğu gerekçeleriyle asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı birleşen davada davacı iş sahibi tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı taraflar arasındaki sözleşmede salgın hastalığın mücbir sebep olarak sayılmasının doğrudan mücbir sebebin varlığını kabul etmeyi gerektirmediği, Covid-19 salgınının mücbir sebep sayılabilmesi için yemek hizmeti verilmesine ilişkin borcun sözleşmeye uygun olarak ifasına engel oluşturması gerektiği, somut olayda bu hususun yer almadığı gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine asıl davanın reddine; birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davacı birleşen davada davalı yüklenici vekili temyiz dilekçesinde; salgın hastalık nedeniyle malzeme tedariki yapılamadığını, hijyen koşullarının takip edilemediğini, mücbir sebep halinin kabulü gerektiğini ve vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl davada davacı birleşen davada davalı yüklenici vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR