Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/576 K.2025/1866

Mahkemece bozmaya uyularak verilen kararı davacı asıl tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... ve yargılama sırasında dosyası işlemden kaldırılarak tefrik kararı verilen diğer davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin davalı kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olduklarını, dava dışı arsa sahiplerinin davalı kooperatife karşı açmış olduğu dava sırasında, ferdileşmenin engellenmemesi için davacılara ait olduğuna genel kurul kararı ile karar verilen 4 no.lu bağımsız bölümün arsa sahiplerine bırakıldığını, yargılama sonrasında davalı kooperatif tarafından ödeme yapılmadığı için müvekkillerince arsa sahiplerine ödeme yapılarak 4 no.lu bağımsız bölümün geri alındığını,

arsa sahiplerine ödenen 106.733,00 TL'nin tahsili için kooperatif üyelerine ihtar göndermek suretiyle rücu edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalı kooperatifin 18.01.1998 ve 03.05.2003 tarihli genel kurullarında kooperatif borçlarının davacılar tarafından ödenmesi ve ortakların da davacılara ödeme yapmasının kararlaştırıldığını ileri sürerek 106.733,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalılardan kooperatif ortakları aleyhine bu davanın açılamayacağını, davacıların kooperatif adına ödedikleri bedeli isteyebilmeleri için bağımsız bölümün kooperatife iade edilmesinin icap ettiğini, oysa ki dairelerin davacıların uhdesine geçirildiğini, davalı kooperatifin ise borcunun bulunmadığını savunarak davanı reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.03.2022 tarihli ve 2014/945 Esas, 2022/332 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacıların kooperatif üyesi oldukları, 3 ve 4 no.lu bağımsız bölümlerin davacılar ve bizzat davacıların resmi senetle devrettiği birinci derece yakınları adına kaydının olduğu, 03.05.2003 tarihli genel kurul kararının 4. maddesinde davacıların şahsen ödedikleri borcun kooperatif üyelerine rücu edilmesine ilişkin karar alındığı, bu kararın iptal edilmediği,

bu karardan da anlaşılacağı üzere davacıların 106.233,00 TL'lik ödemeyi davalı kooperatif adına yaptıkları, kooperatif Anasözleşmesinde ortakların şahsi sorumluluğuna gidilebileceğine ilişkin açık hüküm bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 106.233,00 TL'nin davalı kooperatiften alınarak davacılara verilmesine, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı kooperatif vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.09.2023 tarihli ve 2022/3034 Esas, 2023/3052 Karar sayılı ilamıyla; kooperatif genel kurul kararları uyarınca davacılar 3 ve 4 no.lu bağımsız bölümlerin kendilerine ait olduğunu iddia etmiş ise de 3 ve 4 no.lu bağımsız bölümlerin mülkiyetlerinin ne şekilde kendilerine geçtiğini, alınan genel kurul kararları gereğince bağımsız bölümlerin bedellerini ödediklerini ispat edemedikleri dikkate alınarak davalı kooperatif yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyularak bozma gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı asıl temyiz dilekçesinde; davalı kooperatifin ödemesi gereken icra borcunu ödemediğini, kooperatifin genel kurul tutanakları ve alınan kararlar gereği 3 ve 4 no.lu dairelerin kendilerine ait olduğunu, bu dairelerin mülkiyetine ilişkin bir meselenin bu dosyanın konusu olmadığını, genel kurulda yaptığı ödemenin tüm üyeler tarafından kendisine ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, davalı kooperatifin zarara uğradığı iddiasıyla aleyhine açılan tazminat davasının derdest olduğunu, kooperatif bu yöndeki iddiasını ispat ederse kooperatifin zararını zaten karşılamak durumda kalacağını, hem 3. kişiye olan borçların kendisine ödetildiğini hem de 3 ve 4 no.lu bağımsız bölümlere ilişkin zarar ziyanın kendisinden tahsil edileceğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, davacı kooperatif üyesinin davalı kooperatife borç verdiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 nci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,