Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/2520 K.2010/6855

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın fiilinin basit nitelikte zimmet suçunu oluşturmasına, zimmet suçunun konusunu oluşturan paranın değerinin az olmadığının kabul edilmesine ve zimmete geçirilen paranın iade edilmemesine nazaran, basit zimmet suçunu işleyen sanık hakkında 5411 sayılı Kanununun 160/1.maddesi uyarınca hapis cezası ile birlikte adli para cezası; 4389 sayılı Kanunun 22/3 maddesine göre ise sadece hapis cezasının verileceği düzenlenmiş bulunduğundan, suç tarihi itibariyle 4389 sayılı Kanunun sanık lehine olduğu gözetilmeden 5411 sayılı Kanunun lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dosya kapsamındaki belgelere ve bilirkişiler raporuna göre sanıktan tahsil edildiği anlaşılan 174.538.100 liranın düşülerek banka zararının sanıktan alınmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-İddianamede uygulanması istenen TCK.nun 31 ve 33.maddelerine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4-5411 sayılı Kanun uyarınca gün adli para cezası verildiği halde, uygulama yeri bulunmayan ve 5275 sayılı kanun ile yürürlükten kaldırılmış olan 647 sayılı kanun 4. maddesi ile para cezası miktarının belirlenmesi,