Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/13062 K.2010/16885

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İki ayrı mevkideki tarlalardaki iki ayrı araziye aynı kasıt altında kenevir yetiştiren sanık hakkında TCK.nun 43.maddesi uyarınca arttırım yapılmaması, aleyhe temyiz olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK.nun 53.Maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1.fıkrasının c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmek suretiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.