Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/19350 K.2011/7743

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığa yapılan tebligat usulsüz olduğundan temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı yasanın 26.maddesinde, "Bu kanunun kapsamına giren suçların yargılamasının yapılacağı yerdeki mahkemelerin birden çok dairelere ayrılmış olması halinde bu davalara, o mahkemenin bir numaralı olanında bakılır.

Bu davaların özelliği de dikkate alınarak iş sayısının o mahkemenin bakabileceği azami miktarı aşması halinde bu miktarı aşan davalara aynı derecedeki sıra sayısı takip eden mahkemede bakılır. "ve inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun l7.maddesinin 2.fıkrasında "Bu kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Ceza Mahkemelerinde görülür.

Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme Ağır Ceza Mahkemesidir." hükmü bulunmaktadır.

Bu kurala göre kaçakçılık davalarının uzman mahkemelerde görülmesinin amaçlandığı açıktır.

Nitekim, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17/2.maddesi uyarınca, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, 24.07.2007 gün ve 346 sayılı kararı ile; kaçakçılık suçlarına, "yargılama yapacak yerde birden fazla Asliye Ceza veya Ağır Ceza Mahkemeleri varsa 1 numaralı Asliye Ceza veya Ağır Ceza mahkemelerinin bakmasını..." kararlaştırmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemenin dayandığı, ikinci, bir asliye ceza mahkemesinin kurulması ve genel olarak derdest davaların paylaştırılması anlamındaki 9.11.2006 tarihli ve 473 sayılı HSYK kararında, kaçakçılık davalarının da 1. ve 2.Asliye Ceza Mahkemeleri arasında paylaştırıldığına dair bir düzenleme bulunmamasına göre, iş sayısının azami miktarı aştığı belgelendirilmeden ve anılan yasal düzenlemeye uygun düşmeyen 27.12.2006 tarihli celsedeki iş bölümüne ilişkin açıklamayla ve gerekçeli kararın mahkeme adı bölümüne Başkale 2.Asliye Ceza Mahkemesi yazılmak suretiyle görev hususu dikkate alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

5271 sayılı CMUK'nun 5560 ,5728 ve 6008 sayılı yasalar ile değişik 231.maddesinin 5, 6 ve 14.fıkralarında yapılan değişikliklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,