Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/11957 K.2013/6054

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289/g maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanığın leh ve aleyhindeki kanıtların tartışılması ve yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

2- Sanığın sabıkasının bulunmadığı anlaşılmış olup, 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinde belirtilen objektif ve subjektif koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

3- Sanık hakkında hükmolunan ceza kısa süreli hapis cezası olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nun 50.maddesinin karar yerinde tartışılmaması,