KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2010/1857 E., 2012/161 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2012
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Geç iltihak suretiyle bakaya kalmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.08.2009 tarihli ve 2009/75521 soruşturma, 2009/39106 esas, 2009/12738 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/2.maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 174/1-a-c.maddesi gereğince iadesine dair, İZMİR 10.Sulh Ceza Mahkemesinin 03.09.2009 tarihli ve 2009/924 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.01.2010 gün ve 3686 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2010 gün ve KYB. 2010-23277 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3.maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun'un 174/1.maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, iddianamenin iadesi sebepleri arasında, er ve erbaşlar ile yedek subayların askere girmeden veya silah altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma işlemlerinin askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılmasının sayılmadığı gibi,
iddianamede 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-B maddesinde yer alan geç iltihak suretiyle bakaya kalmak suçundan kamu davası açıldığı halde, mahkemesince sanığın eyleminin anılan Kanun'un 63/1-A maddesinde yer alan bakaya kalıpta yedi gün içinde kendiliğinden gelenler suçunu oluşturduğundan bahisle,
suçun hukuki nitelendirmesi yapmak suretiyle iddianamenin iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2010/1857, K. 2012/161, 16 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama