Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/3140 K.2011/23343

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Hükümden sonra, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Yasa'nın 578. maddesiyle sulh ceza mahkemesinin görevli olduğunu belirten 775 sayılı Yasa'nın 38. maddesi yürürlükten kaldırılarak,

5728 sayılı Yasa'nın 318. maddesiyle değişik 775 sayılı Yasa'nın 37/1.maddesinde belirtilen yasakları ihlal eden kişilerin Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre cezalandırılacağı düzenlenmiş olup, 5237 sayılı TCK'nun 154/1.maddesinde "Bir hakka dayanmaksızın kamuya veya özel kişilere ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" öngörüldüğünden,

maddede öngörülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı Yasa'nın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek 5728 sayılı Yasa'nın geçici 2' nci maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesinin gerekmesi,

2- Hükümden sonra, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 5 ve 14.fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının olanaklı hale gelmesi ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasa'nın 7.maddesi ile bir cümle eklenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 7.maddesi gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,