Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/9844 K.2012/19690

Zimmet suçundan şüpheliler Türkiye ... Bankası ...

Şubesi görevlileri, ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.03.2009 tarihli ve 2008/191077 soruşturma, 2009/19481 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itirazın reddine ilişkin mercii SİNCAN 1.Ağır Ceza Mahkemesi başkanınca verilen 23.06.2009 tarihli ve 2009/980 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.04.2010 gün ve 25630 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2010 gün ve KYB.

2010-107540 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede. Dosya kapsamına göre, kanser hastası olarak Amerika Birleşik Devletlerinde bulunan hastanede tedavi gören ...'ın Türkiye'deki Türkiye ... Bankası ...

Şubesindeki hesabından öldükten sonraki zamana rastlayan sürede Amerika'dan verilen faks talimatlarla para çekilip, mirastan kaçırıldığı iddia edilen olayda, ihtilafın hukuki nitelikte olup, Ankara Asliye 7.Ticaret Mahkemesinin 2006/335 esas sayılı dosyasındaki yargılama çerçevesinde çözümleneceği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160.maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 14.11.2007 tarihli ve 2007/9636-9375 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, faksların sahteliği, banka işlemlerinin niteliği, banka görevlilerinin işlemler karşısındaki durumlarına yönelik iddialarının araştırılmadığı, şüphelilerin beyanlarına başvurulmadığı,

hukuk mahkemesinde süren davada ulaşılan delillerle yetinildiği, ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160.maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.