Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/3034 K.2011/6899

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık müdafii ve katılan vekilinin zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşma sonunda toplanan deliller, karar yerinde irdelenerek suçun sübutu kabul edilmiş, olayın niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde cezayı artırıcı ve indirici sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda gösterilen sebepler dışında bir isabetsizlik bulunmadığından katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve ayrıca sanık müdafinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri sübuta değinen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Bankanın Nusaybin şubesinde servis görevlisi olarak çalışan sanığın banka mudilerine ait yatırım hesaplarındaki fonları mudilerin talimatı ve bilgisi olmaksızın nakde çevirip, bu tutarı mudiye ait mevduat hesabına aktararak müteakiben, sahte imzalı ya da imzasız ya da elde edilemeyen fişlerle ya nakit olarak çektiği veya başka hesaplara transfer ettiği; kimi mevduat hesaplarını başka mevduat hesaplarına bağlayarak bu hesaptaki paralar ile yine sahte belgeler düzenlemek suretiyle bir kısmı vefat etmiş başka kişiler adına kullandırılmış kredi tutarlarını mal edindiği, sonuç olarak sanığın değişik usullerle gerçekleştirdiği fiilleriyle, geri ödemeler düşüldükten sonra toplam olarak 1.328.240,47 TL. yı parayı zimmetine geçirdiğinin anlaşılması karşısında;

01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160/2.maddesinde basit ve nitelikli zimmet fiillerinin ayırımında “suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi” kriteri kabul edilmiş olup, yatırım ve mevduat hesaplarındaki paraların tediye fişleri kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit/nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

A-Tediye fişinde mudiye ait sahte imza benzetilmiş ve aldatıcı ise nitelikli zimmet,

B-Tediye fişinde mudiye ait sahte imza aldatıcı değil kabaca incelemede ilk bakışta sahte olduğu anlaşılıyorsa basit zimmet, kabaca incelemede sahte olduğu anlaşılamıyor ancak detaylı inceleme (bilirkişi-grafoloji uzmanı vs.) sonucunda iğfal kabiliyetinin bulunmadığı kanaatine varılabiliyorsa nitelikli zimmet,

../... - 2 -

C-Tediye fişine kandırılarak mudi imzası alındıktan sonra kullanılmış ise nitelikli zimmet,

D-Tediye fişinde mudi imzası yok ve boş ise basit zimmet,

E-Tediye fişi imha edilmiş veya düzenlenmeden mal edinme gerçekleşmişse basit zimmet,

F-Gişe yetkilisinin(limitinin) üzerinde olan işlemle mal edinme gerçekleşmişse basit zimmet suçu oluşacaktır.

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında zimmet fiillerinin işleniş şekline ve tüm dosya kapsamına nazaran nitelikli zimmet ve basit zimmet miktarlarının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve bunun sonucunda hangi eylemlerinin basit, hangilerinin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun tespiti ile banka zararının belirlenmesi gerektiği düşünülerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, sanığın tüm eylemlerinin nitelikli zimmet olarak kabulü ile yazılı şekilde cezaya ve banka zararına hükmolunması,

2-5411 sayılı Kanunun 160/2 maddesinde, “Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi hâlinde faile on iki yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak, adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz. Ayrıca meydana gelen zararın ödenmemesi hâlinde mahkemece re’sen ödettirilmesine hükmolunur.” hükmü öngörülmüş bulunmaktadır. Açıkça, bankanın uğradığı zarar kriteri kabul edildiğine göre, bankanın uğradığı zararın sanığın zimmetinde bulunan miktar olduğu kabul edilerek adli para cezasının tayin edilmesi gerekirken, sağlanan haksız menfaatin üç katından az olamayacağı gerekçesiyle sanığın zimmetine geçirdiği tüm miktar üzerinden yazılı şekilde adli para cezasına hükmolunması,

II-Sanık müdafii ile katılan vekilinin evrakta sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5411 sayılı Bankacılık yasasında zimmet suçu yanında sahtecilik suçundan ayrıca cezaya hükmolunacağına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında, sanığın zimmet eylemlerini gerçekleştirirken sahte belgeler düzenlemesi fiillerinin zimmet suçunun unsuru olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ayrıca evrakta sahtecilik suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz dilekçelerinde ve ayrıca sanık müdafinin duruşmalı inceleme sırasında öne sürdükleri temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, zimmet suçundan kurulan hüküm bakımından isteme aykırı, sahtecilik suçundan kurulan hüküm bakımından ise isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.05.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.

Tediye fişinin imha edilmesi halinde imha edilen belgedeki imzanın mudi imzasına benzeyip benzemediği anlaşılamayacağından bu tür bir davranış zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranış sayılacağı düşüncesiyle 5411 sayılı yasaya göre nitelikli zimmet sayılacağı görüşüyle çoğunluğun 2-E bölümünde belirtilen basit zimmet oluşacaktır görüşüne katılmıyorum.