Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/4531 K.2012/640

2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerinin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'in 6.000 Türk Lirası adli para cezası ilce cezalandırılmasına dair Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2010 tarihli ve 2009/218 esas, 2010/18 sayılı kararının para cezasının ödenmemesi sebebiyle hapis cezası olarak infazı sırasında, hükümlünün daha önceden işlemiş olduğu kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/63 esas, 2007/15 sayılı dosyasında tutuklu kaldığı günlerin halen infazı devam etmekte olan bu cezasından mahsup edilmesine dair talebinin reddine ilişkin,

Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2010 tarihli ve 2010/91 değişik iş sayılı kararına karşı vuku bulan itirazın reddine dair ERMENEK Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2010 tarihli ve 2010/102 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.02.2011 gün ve 10069 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2011 gün ve KYB. 2011-118320 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, bir suçtan dolayı tutuklu kalınan sürenin başka bir suçun cezasından indirilmesinin, içtima kurallarının zorunlu bir sonucu olduğu, mahsup edilecek tutukluluğun, ceza mahkumiyetinin kesinleşmesinden önce olmasının yeter ve tek koşul olup başkaca bir koşulun bulunmadığı, halen kesinleşmemiş olan kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan dolayı sanık hakkındaki temyiz edilen hükmün lehe bozulma ve beraatle sonuçlanma ihtimalinin bulunduğu,

sanığın infazının tümüyle yapılması halinde hükümlünün mağduriyetine sebebiyet verebileceği gibi, gerek 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 40 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63.maddeleri uyarınca hükmün kesinleşmesinden önce işlenen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran tukluluk halinin halen infaz edilmekte olan cezasından mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;