Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2011/6381 K.2014/2240

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Şikayetçiler A.. K.., Ş.. F.., R.. Ş.., E..Y.., İ.. D.. adlı banka müşterilerinin hesaplarından yapılan işlemlere ilgili olarak;

Katılan banka şubesinin bulunduğu Bigadiç İlçesinde çeşitli iş kollarında faaliyet gösterip esnaflık yapan ve bu nedenle banka işlemleri banka ve kredi işlemlerinin mahiyetini anlıyabilecek konumda olan şikayetçilerin, kredi işlemlerinin yerine getirilmesi sırasında belgeleri "kredi borçlusu" olarak değilde '' kefil '' olarak imzaladıkları, beş şikayetçinin hesaplarından çekilen meblağlardan haberlerinin olmadığı yönündeki birebir aynı beyanlarına genel hayat tecrübesine göre itibar edilemeyeceği, yapılan işlemlerde rızalarının bulunduğunun kabul edilmesi gerektiğinden, bu eylemlerinin banka zimmeti suçu kapsamında değerlendirilemeyeceği;

Şikayetçiler A.. C.. ve A.. C.. adlı banka müşterilerinin hesaplarından yapılan işlemler bakımından ise;

Sanık E.. Y..'nın şifresi ve tek yetkili imzası ile düzenlenen ödeme fişleriyle müşteri imzalarını taklit etmek suretiyle hesaplardan para çekildiğinin anlaşılması karşısında, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşıldığından, adı geçen mudilerin heasaplarından gerçekleştirilen eylemlerin basit zimmet kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden,

2) Kabul ve uygulamaya göre de,

Nitelikli zimmet suçunda adli para cezası, suç nedeniyle bankanın uğradığı ve geri ödenmeyen ( zarar olan ) 79.900 TL'nin üç katı üzerinden adli para cezası tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde nitelikli zimmete konu olan 205.000 TL'nin üç katı üzerinden fazla para cezasına hükmolunması,