Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/2969 K.2012/17870

Marka hakkının ihlali suçundan sanık ...'ın, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52/2.maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5.maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair İzmir 1.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 28.03.2011 tarihli ve 2010/396 esas, 2011/118 sayılı kararına yönelik itirazın üzerine, İzmir 2.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına sanığın hükmünün açıklanmasına ilişkin İZMİR 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2011 tarihli ve 2011/634 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23.11.2011 gün ve 59452 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2012 gün ve KYB. 2011-399015 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12.maddesi uyarınca mahkeme kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kısmının itiraza tabi olduğu, sanık hakkında tayin olunan cezaya ilişkin asıl hükmün ise, 5271 sayılı kanunun 231/11.maddesi de dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması durumunda temyiz kanun yoluna tabi olacağı, itirazın sadece hükmün geri bırakılması şartlarının oluşup oluşmadığı yönünden incelenmesi gerektiği, İzmir 2.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 02.03.2010 tarihli ve 2009/291 esas,

2010/75 sayılı kararıyla sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde söz konusu suç işlemesi sebebiyle itirazın kabulüyle yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin itirazın kabulünden sonra "sanığın hükmünün açıklanmasına" şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.