Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/3005 K.2012/16653

Firar suçundan sanık ...'ın, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı 6 ncı Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 28/07/2009 tarihli ve 2009/1493 esas, 2009/763 sayılı kararının infazı sırasında,

hükümlü tarafından yapılan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/4. maddesi uyarınca mahkumiyet süresinin geriye kalan yarısını kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmesi talebinin kabulüne dair Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2011 tarihli ve 2011/655 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.10.2011 gün ve 55789 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2012 gün ve KYB.

2011/375365 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 244/1. maddesinde yer alan, "Askerî mahkemelerce verilen ceza hükümleri, kesinleşmedikçe yerine getirilmez.

Bu Kanunda ve Askerî Ceza Kanununda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde cezalar ve güvenlik tedbirlerinin yerine getirilmesinde, 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun ilgili hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme ile 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na 5329 sayılı Kanun'la eklenen ek 8. maddenin 2. fıkrasında yer alan, "Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile ön ödeme hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

sırf askeri suç olan firar suçundan verilen hapis cezasının, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/4. maddesine göre infaz edilemeyeceği, aksi halde kısa süreli hapis cezalarının yargılama aşamasında seçenek yaptırıma çevrilemeyeceğine ilişkin hükmün, infaz aşamasında göz ardı edilerek kanun koyucunun amacının dışına çıkılacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine,

yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;