KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/1652 E., 2013/20611 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5846 sayılı kanuna muhalefet
- Hüküm
- Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığa atılı suçun yaptırımının kanunda bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası olarak düzenlendiği, adli para cezasının TCK.nun 52/1 fıkrası gereğince alt sınırının 5 üst haddinin ise 5000 gün olduğu, özel yasadaki adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları nazara alınarak mahkemece hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan verildiği halde adli para cezasının sınırlı şekilde alt hadden uzaklaşarak tayini, cezanın belirlenmesi ve kişiselleştirilmesi kapsamında değerlendirildiğinden ve sanığın mahkemesinde alınan savunmasında duruşmalara gelmek istemediğini beyan ettiğinden tebliğnamedeki (1) ve (3) numaralı düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
1-) Dava konusu CD'lerin bandrol alınmasını gerekli kılan ve 5846 sayılı yasa kapsamındaki eser niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmadan hüküm tesisi,
2-) Sanık hakkında tayin olunan 6000 TL adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,
3-) Elkonulan 436 adet CD bulunduğu halde 336 adet CD'nin müsaderesine karar verilmesi,
4-) Dosya kapsamına göre kayden adli sicil kaydı bulunmayan sanığın hükme esas alınan ve infaz edilmekte olduğu belirtilen ilamı getirtilmeden sanık hakkında hükümlü olduğu ve infaz edilmekte olan bir cezası bulunduğu gerekçesiyle eksik araştırma ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/1652, K. 2013/20611, 1 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama