KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2013/17116 E., 2014/7075 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 7 - 2012/35662
- Mahkemesi
- Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/06/2010
- Numarası
- 2009/215 (E) ve 2010/371 (K
- Suç
- 4926 sayılı yasaya muhalefet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığa gerekçeli kararın tebliğine ilişkin yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebini de içeren eski hale getirme isteminin yerinde olduğu ve öğrenmekle hükmün süresi içerisinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede;
4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50.maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek;
Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
Müsaderesine karar verilen nakil vasıtasının kayıt maliki veya tespit edilecek gerçek sahibinin beyanı alınıp aracı kime ne amaçla teslim ettiği de sorularak sonucuna göre müsadere şartlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2013/17116, K. 2014/7075, 8 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama